٢٠٧٣.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنَّ اللّه َ عزّ و جلّ لَيَتعاهَدُ المؤمنَ بالبلاءِ كما يَتعاهَدُ الرَّجُلُ أهلَهُ بالهَدِيّةِ مِن الغَيبةِ ، و يَحْميهِ الدُّنيا كما يَحْمي الطّبيبُ المريضَ . [٣]

٢٠٧٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : المَصائبُ مِنَحٌ مِن اللّه ِ ، و الفَقرُ مَخزونٌ عندَ اللّه ِ . [٤]

٢٠٧٥.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : لَن تَكونوا مؤمنينَ حتّى تَعُدّوا البلاءَ نِعمَةً و الرَّخاءَ مُصيبَةً ، و ذلكَ أنَّ الصَّبرَ عِند البلاءِ أعظَمُ مِن الغَفلةِ عندَ الرَّخاءِ . [٥]

٢٠٧٦.الإمامُ العسكريُّ عليه السلام : ما مِن بَلِيّةٍ إلاّ و للّه ِ فيها نِعمَةٌ تُحيطُ بِها . [٦]

٢٠٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همچنان كه مرد خانه با خوراكى هاى نوبر ، خانواده خود را مى نوازد خداوند نيز بنده مؤمن خود را با انواع بلاها مى نوازد .

٢٠٧٢.امام على عليه السلام : هرگاه ديدى پروردگارت بلا از پى بلا بر تو نازل مى كند ، سپاسگزار او باش. و هرگاه ديدى نعمتهاى پروردگارت پياپى به تو مى رسد از او برحذر باش (بترس) .

٢٠٧٣.امام باقر عليه السلام : خداوند عزّ و جلّ مؤمن را با بلا و سختى مى نوازد، همچنان كه مرد خانه با آوردن هديه از سفر، خانواده خود را مى نوازد، و او را از دنيا پرهيز مى دهد، همچنان كه پزشك بيمار را پرهيز مى دهد .

٢٠٧٤.امام صادق عليه السلام : مصيبتها، هديه هايى هستند از سوى خداوند، و فقر، در خزانه خدا نگهدارى مى شود [و آن را جز به بندگان خاصّش نمى دهد] .

٢٠٧٥.امام كاظم عليه السلام : شما هرگز مؤمن نيستيد مگر آن كه بلا و گرفتارى را نعمت شماريد و آسايش و رفاه را مصيبت؛ زيرا صبر بر بلا و گرفتارى ارزشمندتر است از غفلت به هنگام آسايش و خوشى.

٢٠٧٦.امام عسكرى عليه السلام : هيچ گرفتارى و بلايى نيست مگر آن كه نعمتى از خداوند آن را در ميان گرفته است.

[١] بحار الأنوار : ٦٧/٢٤١/٦٩.[٢] غرر الحكم : ٤٠٨٣ ، ٤٠٨٢.[٣] الكافي : ٢/٢٥٥/١٧.[٤] الكافي : ٢/٢٦٠/٢.[٥] جامع الأخبار : ٣١٣/٨٧٠.[٦] بحار الأنوار : ٧٨/٣٧٤/٣٤.