ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٧٧
٦٣٢
حَالَةُ الخالِدينَ فِي النّارِ
الكتاب:
وَ نَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ» . [١]
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لا يُقْضَى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَ لا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذَابِهَا» . [٢]
مِنْ وَرَائِهِ جَهَنَّمُ وَ يُسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ * يَتَجَرَّعُهُ وَ لا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ وَ مِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ» . [٣]
إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِما فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لا يَمُوتُ فِيهَا وَ لا يَحيَى» . [٤]
الحديث:
٣٠٩٥.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لَو قيلَ لأهلِ النّارِ : إنَّكُم ماكِثونَ في النّارِ عَددَ كُلِّ حَصاةٍ في الدُّنيا لَفَرِحوا بِها ، و لَو قيلَ لأهلِ الجَنّةِ : إنَّكُم ماكِثونَ عَددَ كُلِّ حَصاةٍ لَحَزنوا ، و لكنْ جُعِلَ لَهُمُ الأبدُ . [٥]
٣٠٩٦.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : لا يَظْعَنُ مُقيمُها ، و لا يُفادى أسِيرُها ، و لا تُقْصَمُ كُبولُها ، لا مُدّةَ للدّارِ فتَفْنى ، و لا أجَلَ للقومِ فيُقْضى . [٦]
٦٣٢
وضعيت جاودانگانِ در آتش
قرآن :
«فرياد برآورند كه: اى مالك! كاش پروردگار تو ما را بميراند . مى گويد: نه، شما در اين جا ماندنى هستيد».
«و كافران را آتش جهنم است، نه ميرانده شوند و نه از عذابشان كاسته شود».
«پشت سرش جهنم است تا در آن جا، به جاى آب، چرك و خونش بخورانند . جرعه جرعه آن را مى نوشد و هيچ گوارايش نيست و مرگ از هر سو بر او مى تازد اما نمى ميرد ، كه عذابى سخت در انتظار اوست».
«هر آينه هر كس كه گناهكار نزد پروردگارش بيايد، جهنم جايگاه اوست كه در آن جا نه مى ميرد و نه زنده است».
حديث :
٣٠٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر به دوزخيان گفته شود: شما به شمار ريگهاى دنيا، در آتش خواهيد ماند، خوشحال مى شوند و اگر به بهشتيان گفته شود: شما به شمار ريگها[ى دنيا ]در بهشت ماندگار خواهيد بود، اندوهگين مى شوند، اما جاودانگى براى آنها رقم خورده است.
٣٠٩٦.امام على عليه السلام : مقيم دوزخ از آن جا كوچ نمى كند و براى آزادى اسير آن سَرْبَها پذيرفته نمى گردد، و بندهايش از هم گسسته نمى شود . آن سرا مدّت ندارد تا به سر آيد و دوزخيان را اجلى نيست كه حياتشان پايان پذيرد.
[١] الزخرف : ٧٧ .[٢] فاطر : ٣٦ .[٣] إبراهيم : ١٦ ، ١٧ .[٤] طه : ٧٤ .[٥] الدرّ المنثور : ١/١٠٢ .[٦] غرر الحكم : ١٠٨٩٢ .