ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٤١
٢٩٤٦.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا يَنْفَعُ اجْتِهادٌ لا وَرَعَ فيهِ . [١]
٦٠١
المُجاهَدَةُ مِفتاحُ الوُصولِ
الكتاب:
وَ الَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَ إِنَّ اللّه َ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ» . [٢]
الحديث:
٢٩٤٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن يُدْمِن قَرْعَ البابِ يَلِجْ . [٣]
٢٩٤٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَنِ اسْتَدامَ قَرْعَ البابِ وَ لَجَّ وَلَجَ . [٤]
٢٩٤٩.عنه عليه السلام : مَن بَذلَ جُهْدَ طاقَتِهِ بَلغَ كُنْهَ إرادَتِهِ . [٥]
٢٩٥٠.عنه عليه السلام : مَن طَلبَ شَيئا نَالَهُ أو بَعْضَهُ . [٦]
٦٠٢
التَّوفيقُ مَعَ الاجتِهادِ
٢٩٥١.الإمامُ الرِّضا عليه السلام : سَبعَةُ أشياءَ بِغَيرِ سَبعةِ أشياءَ مِن الاسْتِهْزاءِ : مَنِ اسْتَغْفَرَ بلِسانِهِ و لَم يَنْدَمْ بقَلبِهِ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ، و مَن سَألَ اللّه َ التَّوفيقَ و لَم يَجْتَهِدْ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ ، و مَنِ اسْتَحْزَمَ و لَم يَحْذَرْ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ، و مَن سألَ اللّه َ الجَنّةَ و لَم يَصْبِرْ على الشَّدائدِ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ ، و مَن تَعَوّذَ باللّه ِ مِن النّارِ و لَم يَتْرُكْ شَهَواتِ الدُّنيا فقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ ، و مَن ذَكَرَ اللّه َ و لَم يَسْتَبِقْ إلى لِقائهِ فَقدِ اسْتَهْزأ بنَفْسِهِ . [٧]
٢٩٤٦.امام صادق عليه السلام : كوششى كه با ورع و پاكدامنى همراه نباشد بى فايده است.
٦٠١
مجاهدت، كليد رسيدن است
قرآن :
«ما راههاى خود را به كسانى كه به خاطر ما مجاهدت كنند، نشان مى دهيم. و خداوند با نيكوكاران است».
حديث :
٢٩٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه پيوسته درى را بكوبد، سرانجام وارد شود. [٨]
٢٩٤٨.امام على عليه السلام : هر كه پيوسته درى را بكوبد و سماجت ورزد، وارد شود.
٢٩٤٩.امام على عليه السلام : هر كس تمام توان خود را به كار گيرد، به تمام خواسته خود برسد.
٢٩٥٠.امام على عليه السلام : هر كه چيزى را بجويد، به آن، يا بخشى از آن دست يابد.
٦٠٢
موفقيت، همراه كوشش است
٢٩٥١.امام رضا عليه السلام : هفت چيز است كه بدون هفت چيز ديگر مسخره آميز است: كسى كه به زبان خود استغفار كند اما در دلش [از گناه ]پشيمان نباشد خودش را مسخره كرده است، كسى كه از خدا بهشت بخواهد امّا در برابر سختيها شكيبا نباشد خود را به سخره گرفته است ، كسى كه خواهان موفقيت باشد امّا نكوشد خودش را به باد تمسخر گرفته است، كسى كه جوياى دورانديشى باشد امّا احتياط نورزد خودش را ريشخند كرده است، كسى كه از آتش دوزخ به خدا پناه برد امّا خواهشهاى دنيايى را رها نكند خود را به باد تمسخر گرفته است و كسى كه خدا را ياد كند ولى براى ديدار او نشتابد خود را ريشخند كرده است.
[١] الكافي : ٢/٧٧/٤ .[٢] العنكبوت : ٦٩ .[٣] بحار الأنوار:٧١/٩٦/٦١.[٤] غرر الحكم : ٩١٦٠ .[٥] غرر الحكم : ٨٧٨٥ .[٦] مطالب السؤول : ٥٧ .[٧] بحار الأنوار : ٧٨/٣٥٦/١١ .[٨] { گفت پيغمبر كه چون كوبى درى عاقبت زان در برون آيد سرى . }