٢٧٦٠.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ جَلَّ ثَناؤهُ لَيُدخِلُ قَوما الجَنّةَ فيُعْطيهِم حتّى تَنْتَهي أمانِيُّهُم ، و فَوقَهُم قَومٌ في الدَّرَجاتِ العُلى ، فإذا نَظَروا إلَيهِم عَرَفوهُم فيَقولُونَ : رَبَّنا ، إخوانُنا كُنّا مَعَهُم في الدُّنيا فبِمَ فَضّلْتَهُم علَينا ؟ فيقالُ : هَيْهاتَ ! إنَّهُم كانوا يَجوعونَ حينَ تَشْبَعونَ ، و يَظْمَؤونَ حينَ تَروَونَ ، و يَقومونَ حينَ تَنامونَ ، و يَشْخَصونَ حينَ تَخْفَضونَ . [١]

٢٧٦١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في صفةِ الجنّةِ ـ: دَرَجاتٌ مُتَفاضِلاتٌ ، و مَنازِلُ مُتَفاوِتاتٌ . [٢]

٢٧٦٢.عنه عليه السلام : إنَّ أهْلَ الجَنّةِ لَيَتَراؤونَ مَنازِلَ شِيعَتِنا كما يَتَراءى الرّجُلُ مِنكُمُ الكَواكِبَ في اُفُقِ السَّماءِ . [٣]

٢٧٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند جلّ ثناؤه گروهى را وارد بهشت مى كند و به آنها چندان عطا مى فرمايد كه آرزوهايشان تمام مى شود. بالاتر از آنها گروهى ديگر، در درجاتى عالى به سر مى برند. چون اينان را بينند، بشناسند و بگويند: پروردگارا! اينان همان برادران ما هستند كه در دنيا با هم بوديم؛ پس، به چه سبب آنها را بر ما برترى دادى؟ جواب مى آيد كه: هيهات! زمانى كه شما سير بوديد، آنان گرسنه بودند، زمانى كه شما سيراب بوديد، آنان تشنه بودند، زمانى كه شما مى خوابيديد، آنها به عبادت ايستاده بودند و آن گاه كه شما آرام و آسوده بوديد، آنان در سختى و ناراحتى بودند.

٢٧٦١.امام على عليه السلام ـ در وصف بهشت ـفرمود : بهشت داراى درجاتى است كه يكى بر ديگرى برترى دارد و داراى منازلى است كه با هم تفاوت دارند.

٢٧٦٢.امام على عليه السلام : منازل شيعه ما به ديده بهشتيان چنان به نظر مى رسد كه هر يك از شما ستارگان را در كرانه آسمان به زحمت مى بيند.

[١] الأمالي للطوسي : ٥٢٨/١١٦٢.[٢] نهج البلاغة : الخطبة ٨٥.[٣] . غرر الحكم : ٣٥١٤.