٢٧٥٩.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : الدَّرَجَةُ في الجَنّةِ فَوقَ الدَّرَجةِ كما بينَ السَّماءِ و الأرضِ و إنَّ العَبدَ لَيَرفَعُ بَصرَهُ فيَلْمَعُ لَهُ نورٌ يَكادُ يَخطَفُ بَصرَهُ فيَفرَحُ ، فيقولُ: ما هذا؟ فيُقالُ: هذا نورُ أخيكَ المؤمنِ ، فيقولُ: هذا أخي فُلانٌ كُنّا نَعمَلُ جَميعا في الدُّنيا و قد فُضِّلَ علَيَّ هكَـذا ؟! فيُقـالُ : إنَّـهُ كانَ أفْضَلَ مِنكَ عَمَلاً. ثُمَّ يُجعَلُ في قَلْبِهِ الرِّضا حتّى يَرْضى . [٣]

٥٦٣

درجات بهشت

قرآن :

«و آنان كه با ايمان نزد او آيند و كارهاى شايسته كرده باشند، درجاتى بلند دارند».

«بنگر كه چگونه بعضيشان را بر بعضى ديگر برترى داده ايم و در آخرت درجات و برتريها، برتر و بالاتر است».

حديث :

٢٧٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در بهشت درجات است و فاصله ميان آن ها به اندازه ميان آسمان و زمين است . بنده نگاهش را به بالا مى دوزد و نورى خيره كننده بر او مى درخشد، چندان كه نزديك است ديدگانش را كور كند، او شادمان مى شود و مى پرسد: اين چيست؟ گفته مى شود: اين نورِ برادر مؤمن توست. مى گويد: اين همان برادر من فلانى است كه در دنيا پا به پاى هم كار مى كرديم و اينك اينچنين بر من برترى داده شده است؟! گفته مى شود: او از تو در عمل برتر بود. سپس، در دلش، احساس رضايت قرار داده مى شود تا خشنود گردد.

[١] طه : ٧٥.[٢] الإسراء : ٢١.[٣] الأمالي للطوسي : ٥٢٩/١١٦٢.