ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٣٨

٢٦٠١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ و قد سُئلَ عن تفسيرِ السُّنّةِ و البِدْعةِ و ال: السُّنَّةُ ـ و اللّه ِ ـ سُنّةُ محمّدٍ صلى الله عليه و آله ، و البِدعَةُ ما فارَقَها ، و الجَماعةُ ـ و اللّه ِ ـ مُجامَعَةُ أهلِ الحقِّ و إنْ قَلُّوا ، و الفُرْقةُ مُجامَعَةُ أهلِ الباطلِ و إنْ كَثُروا . [١]

٢٦٠٢.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : سُئلَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله عَن جَماعةِ اُمّتِهِ ، فقالَ : جَماعةُ اُمّتي أهلُ الحقِّ و إنْ قَلُّوا . [٢]

٢٦٠١.امام على عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از معناى سنّت، بدعت، جماعت و تففرمود : ـ به خدا سوگند ـ سنّت همان سنّت محمّد صلى الله عليه و آله است و بدعت ، آنچه از آن جدا باشد و به خدا قسم جماعت، همدست شدن با اهل حق است هر چند اندك باشند و تفرقه همدستى با اهل باطل است هر چند بسيار باشند.

٢٦٠٢.امام صادق عليه السلام : از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درباره جماعت امّتش سؤال شد ، فرمود: جماعت امّت من، همان اهل حقّند هر چند شمارشان اندك باشد.