٢٣٧٠.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنّا أهلُ بَيتٍ اخْتارَ اللّه ُ لنا الآخِرَةَ على الدُّنيا، و إنَّ أهلَ بَيتي سيَلْقَونَ مِن بَعدي بَلاءً و تَشْريدا و تَطْريدا ، حتّى يأتيَ قَومٌ مِن قِبَلِ المَشرِقِ مَعَهُم راياتٌ سُودٌ فيَسْألونَ الحقَّ فلا يُعْطَوْنَهُ ، فيُقاتِلونَ فيُنْصَرونَ ، فيُعطَونَ ما سَألوا فلا يَقْبَلونَهُ ، حتّى يَدفَعُوها إلى رجُلٍ مِن أهلِ بَيتي ، يُواطئُ اسمُهُ اسمِي ... فيَملِكُ الأرضَ فَيَمْلَأُها قِسْطا و عَدلاً كما مَلؤوها جَورا و ظُلْما ، فمَن أدْركَ ذلكَ مِنكُم أو مِن أعْقابِكُم فَلْيَأتِهِم و لَو حَبْوا على الثَّلْجِ ، فإنَّها راياتُ هُدىً . [١]

٢٣٧١.عنه صلى الله عليه و آله ـ أيضا ـ: ... حتّى يأتيَ قَومٌ مِن هاهُنا من نحوِ المَشرِقِ ، أصْحابُ راياتٍ سُودٍ، يَسألونَ الحقَّ فلا يُعْطَونَهُ ـ مَرَّتَينِ أو ثَلاثا ـ فيُقاتِلونَ فيُنْصَرونَ ، فيُعْطَونَ ما سَألوا فلا يَقْبَلونَها ، حتّى يَدْفَعوها إلى رجُلٍ مِن أهلِ بَيتي ، فيَمْلأَها عَدلاً كما مَلَؤُوها ظُلْما، فمَن أدْرَكَ ذلكَ مِنكُم فلْيَأتِهِم و لَو حَبْوا على الثَّلْجِ ؛ فإنَّهُ المَهديُّ . [٢]

٤٨٤

دستور پيوستن به انقلاب كنندگان

٢٣٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما خاندانى هستيم كه خداوند آخرت را به جاى دنيا برايمان برگزيد. پس از من، خاندانم با سختى و آوارگى و تبعيد رو به رو خواهند شد، تا آن كه از مشرقْ زمين مردمى قيام مى كنند با پرچمهاى سياه، كه حق را مى طلبند اما به آنان داده نمى شود، و از اين رو دست به جنگ مى زنند و پيروز مى شوند و آنچه خواسته اند به آنها داده مى شود، ليكن آن را نمى پذيرند، تا به مردى از خاندان من بسپارندش؛ مردى كه همنام من است ... او فرمانرواى جهان مى شود و دنيا را پر از عدل و داد مى كند همچنان كه آن را پر از ظلم و بيداد كرده بودند. هر يك از شما، يا بازماندگان شما كه اين مردمان را درك مى كند به آنان بپيوندد، اگر چه با چهار دست و پا رفتن روى برف باشد ؛ زيرا آن پرچمها، پرچمهاى هدايت است.

٢٣٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ همچنين ـفرمود: تا آن كه مردمى از اين جا، از طرف مشرقْ زمين، مى آيند كه پرچمهاى سياه دارند ـ دو يا سه بار ـ حق را مى طلبند اما از دادن حق به آنان خوددارى مى كنند. در نتيجه دست به پيكار مى زنند و پيروز مى شوند. در اين هنگام حق را به آنان مى دهند ، اما ايشان نمى پذيرند، تا آن را به مردى از خاندان من بسپارند. او دنيا را پر از عدل مى كند همچنان كه از ستم آكنده بود. هر كس از شما اين مردمان را درك كند، بايد كه به آنان بپيوندد، حتى اگر براى اين كار ناچار باشد روى برف بخزد؛ كه او مهدى است.

[١] كنز العمّال : ٣٨٦٧٧.[٢] الملاحم و الفتن : ١١٨/١١١.