٢٣٤٤.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ رجُلاً قالَ يوما : و اللّه ِ، لا يَغفِرُ اللّه ُ لفُلانٍ! فقالَ اللّه ُ عزّ و جلّ : مَنْ ذا الّذي تَأَلّى علَيَّ أنْ لا أغفِرَ لفُلانٍ؟! فإنِّي قد غَفَرتُ لِفُلانٍ ، و أحْبَطْتُ عَملَ الثّاني بقولهِ: لا يَغفِرُ اللّه ُ لفُلانٍ . [٤]

٢٣٤٥.عنه صلى الله عليه و آله : كانَ رجُلٌ يُصَلّي ، فلمّا سَجَد أتاهُ رجُلٌ فَوَطئ على رَقبتِهِ ، فقالَ الـذي تَحتَهُ: و اللّه ِ، لا يَغْفِرُ لكَ اللّه ُ أبدا! فقالَ اللّه ُ عزّ و جلّ : تَأَلّى عَبدي أنْ لا أغْفِرَ لِعَبدي ، فإنّي قَد غَفَرتُ لَهُ . [٥]

(انظر) كنز العمّال : ٣ / ٥٥٩ ، ٥٦٠ ، ٨٣٦.

٤٧٦

حتم كردن بر خدا

٢٣٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چيزى را بر خدا حتم مكنيد كه هر كه چنين كند، خداوند او را دروغزن مى كند.

٢٣٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : واى بر حتم كنندگان امّت من؛ همانان كه مى گويند: فلان كس بهشتى است و بهمان كس دوزخى.

٢٣٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه براى خدا تعيين تكليف كند، خداوند سخن او را دروغ از كار درمى آورد.

٢٣٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روزى مردى گفت: به خدا قسم كه خداوند فلانى را نمى آمرزد! پس، خداوند عزّ و جلّ فرمود: كه بود كه بر من حتم كرد فلانى را نمى آمرزم؟! من آن كس را آمرزيدم و عمل [صالح] آن دومى را باطل گردانيدم، چون گفت: خداوند فلانى را نمى بخشد.

٢٣٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردى نماز مى خواند و چون به سجده رفت يك نفر آمد و گردن او را لگد كرد. آن كه گردنش لگد شده بود گفت: و اللّه كه خداوند هرگز تو را نمى بخشد! پس خداوند عزّ و جلّ فرمود: بنده ام سوگند ياد كرد كه من بنده خود را نمى آمرزم ، اما من او را آمرزيدم.

[١] كنز العمّال : ٧٨٩٩.[٢] كنز العمّال : ٧٩٠٢.[٣] كنز العمّال : ٧٩٠٥.[٤] وسائل الشيعة : ١١/٢٦٧/١٣ .[٥] كنز العمّال : ٧٩٠٩.