٢٢٧٧.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : تُوبوا إلى اللّه ِ عزّ و جلّ، و ادْخُلوا في مَحبّتِهِ، فإنَّ اللّه َ عزّ و جلّ يُحِبُّ التّوّابينَ و يُحِبُّ المُتَطهِّرينَ ، و المؤمنُ تَوّابٌ . [٥]

٢٢٧٨.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنَّ مِن أحَبِّ عِبادِ اللّه ِ إلى اللّه ِ المُفَتَّنَ التّوّابَ . [٦]

٢٢٧٩.عنه عليه السلام : إنَّ اللّه َ تعالى أشَدُّ فَرَحا بتوبةِ عبدِهِ مِن رجُلٍ أضَلَّ راحِلَتَهُ و زادَهُ في ليلةٍ ظَلْماءَ فوجَدَها ، فاللّه ُ أشَدُّ فَرَحا بتَوبَةِ عبدِهِ مِن ذلكَ الرّجُلِ براحِلَتِهِ حِينَ وجَدَها . [٧]

حديث :

٢٢٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نزد خدا چيزى محبوبتر از مرد يا زن مؤمن توبه گر نيست.

٢٢٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همه آدميان خطا مى كنند و بهترين خطاكاران توبه كنندگانند.

٢٢٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان! سوگند به خدا ، كه شادى خداوند از توبه بنده اش بيشتر است تا شاد شدن مرد از [پيدا كردن ]شترش.

٢٢٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر آينه شادى خداوند از توبه بنده خود بيشتر است تا شادى نازايى كه بچّه مى آورد و گم كرده اى كه گمشده خود را مى يابد و تشنه اى كه به آب مى رسد.

٢٢٧٧.امام على عليه السلام : به درگاه خداوند عزّ و جلّ توبه بَريد و به محبّت او درآييد؛ زيرا خداوند عزّ و جلّ توبه گران و پاكيزگان را دوست مى دارد. مؤمن، توبه گر است.

٢٢٧٨.امام باقر عليه السلام : از جمله محبوبترين بندگان نزد خداوند ، گنهكار توبه گر است.

٢٢٧٩.امام باقر عليه السلام : شاد شدن خداوند از توبه بنده اش بيشتر است تا شاد شدن مردى كه در شبى تار شتر و ره توشه خود را گم كند و سپس آن را بيابد. خداوند از توبه بنده خود شادتر مى شود تا آن مرد كه از پيدا كردن شتر خود شادمان مى گردد.

[١] بحار الأنوار : ٦/٢١/١٥ .[٢] الدرّ المنثور : ١/٦٢٦.[٣] كنز العمّال : ١٠١٥٩.[٤] كنز العمّال : ١٠١٦٥.[٥] الخصال : ٦٢٣/١٠.[٦] بحار الأنوار : ٦/٣٨/٦٤.[٧] الكافي : ٢/٤٣٥/٨.