ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٧٨
٤١
قَطِيعَةُ الإخوانِ
٢٢٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنْ أرَدْتَ قَطِيعةَ أخيكَ فاستَبْقِ لَهُ مِن نفسِكَ بَقيّةً يَرجِعُ إليها إن بَدا لَه ذلكَ يوما مّا . [١]
٢٢١.عنه عليه السلام : لا تَصْرِمْ أخاكَ على ارتيابٍ، و لا تَقْطَعْهُ دُونَ استِعْتابٍ ، و لِنْ لِمَن غالَظَكَ فإنّه يُوشِكُ أن يَلينَ لكَ . [٢]
٢٢٢.عنه عليه السلام : ما أقبحَ القَطِيعةَ بعدَ الصِّلَةِ ، و الجَفاءَ بعدَ الإخاءِ ، و العَداوةَ بعدَ المَودّةِ! [٣]
٢٢٣.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَلْعونٌ مَلْعونٌ رَجُلٌ يَبدؤهُ أخوهُ بالصُّلْحِ فلَمْ يُصالِحْهُ . [٤]
٢٢٤.عنه عليه السلام : لا تُتْبِعْ أخاكَ بعدَ القَطِيعةِ وَقِيعةً فيهِ، فيَسُدَّ علَيهِ طريقَ الرُّجوعِ إليكَ ، فلَعَلّ التّجارِبَ تَرُدُّهُ علَيكَ . [٥]
٢٢٥.عنه عليه السلام : مَن وضَعَ حُبَّهُ في غيرِ موضعِهِ فقد تَعرَّضَ للقَطيعةِ . [٦]
(انظر) العِشرة : باب ٢٦٨٨ . عنوان ٥٢٩ «الهجران».
٤١
بريدن از برادران
٢٢٠.امام على عليه السلام : اگر خواستى از برادرت ببرى، ته مانده اى از دوستى خود براى او باقى گذار كه اگر روزى به فكرش رسيد كه آشتى كند به آن بازگردد.
٢٢١.امام على عليه السلام : با كوچكترين سوء ظنى با برادر خود قطع رابطه نكن و بدون رضايت طلبى از او نبُر، با كسى كه با تو درشتى كرده نرمى كن؛ باشد كه به زودى با تو نرم شود.
٢٢٢.امام على عليه السلام : چه زشت است بريدن بعد از پيوستن، و بيگانگى پس از برادرى، و دشمنى پس از دوستى!
٢٢٣.امام صادق عليه السلام : ملعون است، ملعون، كسى كه برادرش دستِ صلح و آشتى به سوى او دراز كند و او آشتى نكند.
٢٢٤.امام صادق عليه السلام : پس از قطع رابطه با برادرت، از او بدگويى مكن؛ كه اين راه بازگشت او را به سوى تو مى بندد؛ چون ممكن است تجربه ها [روزى،] او را به تو بازگرداند.
٢٢٥.امام صادق عليه السلام : هر كس دوستى و محبت خود را در جايگاه مناسبش ننهد، [خود را ]در معرض قطع رابطه قرار داده است.
[١] نهج البلاغة: الكتاب٣١.[٢] . بحار الأنوار : ٧٧/٢٠٩/١.[٣] بحار الأنوار: ٧٧/٢١٠/١.[٤] . بحار الأنوار: ٧٤/٢٣٦/٣٥.[٥] بحار الأنوار : ٧٤/١٦٦/٣١.[٦] المحاسن : ١/٤١٥/٩٥٠.