٤٤٥.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أيُّما ناشٍ نَشأ في قومِهِ ثمّ لم يُؤدَّبْ على معصيتِهِ كانَ اللّه ُ عزّ و جلّ أوّلُ ما يُعاقِبُهُم فيهِ أن ينقُصَ مِن أرزاقهِم . [٢]

٤٤٦.الإمامُ العسكريُّ عليه السلام : ربّما كانتِ الغِيَرُ نَوعاً مِن أدبِ اللّه ِ عزّ و جلّ . [٣]

(انظر) البلاء : باب ٤١١.

٤٤٤.امام زين العابدين عليه السلام : خداى من ! با كيفر خود مرا ادب مفرما و به مكر خودت گرفتارم مكن.

٤٤٥.امام صادق عليه السلام : هر نوجوانى كه در ميان مردمش رشد كند و براى ارتكاب گناهى تأديب (تنبيه) نشود، نخستين كيفرى كه خداوند عزّ و جلّ به سبب او به آن مردم مى دهد كاستن از روزيهاى ايشان است.

٤٤٦.امام عسكرى عليه السلام : چه بسا كه دگرگونيهاى زمانه، نوعى از تأديب خداوند عزّ و جلّ باشد.

[١] الإقبال : ١/١٥٧ .[٢] ثواب الأعمال : ٢٦٦/١ .[٣] نزهة الناظر : ١٤٤/٣ .