١٩٠.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَنِ استَفادَ أخا في اللّه ِ على إيمانٍ باللّه ِ و وفَاءٍ بإخائهِ ، طَلَبا لِمَرضاة اللّه ِ، فَقَدِ اسْتَفادَ شُعاعا مِن نورِ اللّه ِ . [٥]

١٩١.الإمامُ الرِّضا عليه السلام : مَنِ اسْتَفادَ أخا في اللّه ِ عزّ و جلّ استَفادَ بَيْتا في الجَنّةِ . [٦]

(انظر) عنوان ٩٣ «المحبّة (الحبّ فى اللّه )».

٣٦

الإخاءُ لِلدُّنيا

١٩٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن لَم تَكُن مَودّتُهُ في اللّه ِ فاحْذَرْهُ؛ فإنّ مودّتَهُ لَئيمةٌ ، و صُحْبتَه مَشُومةٌ. [٧]

٣٥

برادرى براى خدا

١٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : انسان مسلمان، بعد از به دست آوردن سود اسلام، سودى همچون برادرى كه براى خدا به دست مى آورد، كسب نكرده است.

١٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نگاه كردن به برادرى كه به خاطر خداوند عزّ و جلّ دوستش مى دارى، عبادت است.

١٨٨.امام على عليه السلام : با برادرى در راه خدا، برادرى به بار مى نشيند.

١٨٩.امام على عليه السلام : هر كس برادرى خدايى را از دست دهد، چنان است كه بهترين عضو پيكرش را از دست داده باشد.

١٩٠.امام باقر عليه السلام : هر كس تنها براى رضاى خدا و بر پايه ايمان به او و وفادارى به برادرى، برادرى به دست آورد ، پرتوى از نور خدا را به دست آورده است.

١٩١.امام رضا عليه السلام : هر كس برادرى خدايى به دست آورد ، خانه اى در بهشت به دست آورده است.

٣٦

برادرى (دوستى) براى دنيا

١٩٢.امام على عليه السلام : از كسى كه دوستى اش براى خدا نيست بپرهيز؛ زيرا دوستى او پستى است و همنشينى با او شوم .

[١] تنبيه الخواطر : ٢/١٧٩.[٢] بحار الأنوار : ٧٤/٢٧٩/١.[٣] غرر الحكم : ٤٢٢٥ .[٤] غرر الحكم : ٩٢٢٧.[٥] تحف العقول : ٢٩٥.[٦] ثواب الأعمال : ١٨٢/١.[٧] غرر الحكم : ٨٩٧٨.