٩٣٢.عنه عليه السلام : تاللّه ِ لَقد عُلِّمْتُ تبليغَ الرِّسالاتِ ، و إتمامَ العِداتِ ، و تَمامَ الكلِماتِ ، و عندَنا ـ أهلَ البيتِ ـ أبوابُ الحُكْمِ، و ضِياءُ الأمْرِ. [١]

٩٣٣.عنه عليه السلام : أيْنَ الّذينَ زَعَموا أنَّهُمُ الرّاسِخونَ في العِلْمِ دُونَنا ، كِذْبا و بَغْيا عَلَيْنا ؟! ... بِنا يُسْتَعْطى الهُدى و يُسْتَجْلى العَمى . [٢]

٩٣٤.عنه عليه السلام ـ فيمَن تَرَكوا أهلَ البيتِ ـ: آثَروا عاجِلاً و أخَّروا آجِلاً، و تَرَكوا صافِيا و شَرِبوا آجِنا، كأنّي أنْظُرُ إلى فاسِقِهِم و قَد صَحِبَ المُنكرَ فألِفَهُ . [٣]

٩٣٥.عنه عليه السلام ـ عند ذِكْرِ آلِ النّبيِّ صلى الله عليه و آله ـ: هُمْ مَوضِعُ سِرِّهِ ، و لَجَأُ أمْرِهِ ، و عَيْبَةُ عِلْمِهِ ، و مَوْئلُ حُكْمِهِ ، و كُهوفُ كُتُبِهِ ، و جِبالُ دينِهِ ، بِهِمْ أقامَ انْحِناءَ ظَهْرِهِ ، و أذهَبَ ارْتِعادَ فَرائصِهِ . [٤]

٩٣٦.عنه عليه السلام : وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ لَن تَعرِفُوا الرُّشدَ حَتّى تَعرِفُوا الَّذي تَرَكَهُ و لَنْ تَأخُذُوا بِميثاقِ الكِتابِ حَتّى تَعرِفُوا الَّذي نَقَضَهُ و لَنْ تَمَسَّكُوا بِه حَتّى تَعرِفُوا الَّذي نَبَذَهُ فَالتَمِسُوا ذلِكَ مِنْ عِندِ أهلِه فإنَّهُمْ عَيْشُ العِلْمِ ، و مَوتُ الجَهْلِ ، هُمُ الّذينَ يُخْبِرُكُمْ حُكْمُهُمْ عَن عِلْمِهِمْ ، و صَمْتُهُمْ عَن مَنْطِقِهمْ ، و ظاهِرُهُمْ عَن باطِنِهِمْ ، لا يُخالِفونَ الدِّينَ و لا يَخْتَلِفونَ فِيهِ ، فهُوَ بَيْنَهُمْ شاهدٌ صادقٌ ، و صامتٌ ناطقٌ . [٥]

٩٣٢.امام على عليه السلام : به خدا سوگند كه [روش ]ابلاغ پيامها و به انجام رساندن وعده ها و تمام كردن كلمات [الهى] به من آموخته شد . درهاى حكمت الهى به روى ما اهل بيت گشوده است و چراغ دين با راهنمايى ما افروخته.

٩٣٣.امام على عليه السلام : كجايند كسانى كه از سر دروغ و ستم بر ما، ادّعا كردند آنان راسخان در علم [قرآن]اند و نه ما؟ ... هدايت با راهنمايى ما به دست مى آيد و دل هاى كور با ما تابان مى شود.

٩٣٤.امام على عليه السلام ـ درباره كسانى كه اهل بيت عليهم السلام را وا گذاشفرمود : دنياى زودگذر را برگزيدند و آخرت جاودان را پس زدند؛ چشمه زلال را وا نهادند و از آب تيره و بد مزه نوشيدند. گويى فاسقِ آنان را مى نگرم كه با منكر يار و همنشين شده است.

٩٣٥.امام على عليه السلام ـ هنگام ياد كردن از خاندان پيامبر صلى الله عليه وفرمود : آنان جايگاه سرّ الهى اند و پناهگاه فرمان او و مخزن دانش او و بيانگر احكام شريعت او و جانْ پناه هاى [امن] كتابهاى او و كوههاى افراشته دين او. به وسيله ايشان خميدگى پشت دين را راست گردانيد و لرزش آن را از ميان بُرد.

٩٣٦.امام على عليه السلام : بدانيد كه شما هرگز راه رستگارى را نخواهيد شناخت تا كسى كه آن را رها كرده است بشناسيد و هرگز به پيمان قرآن وفا نمى كنيد تا آن كسى كه پيمانش را شكسته است بشناسيد و هرگز به قرآن چنگ نمى زنيد تا كسى را كه آن را به دور انداخته است بشناسيد و اين همه را از اهل قرآن بخواهيد، كه دانش به آنان زنده است و نادانى با وجود آنان مرده؛ آنان كه داورى شان شما را از دانش آنان خبر مى دهد و سكوتشان از سخنشان و برونشان از درونشان . نه با دين مخالفت مى ورزند و نه در آن اختلاف دارند، دين در ميان آنان گواهىْ راستين و خاموشىْ گوياست.

[١] نهج البلاغة: الخطبة١٢٠.[٢] . نهج البلاغة: الخطبة ١٤٤.[٣] نهج البلاغة: الخطبة١٤٤.[٤] . نهج البلاغة : الخطبة ٢.[٥] نهج البلاغة: الخطبة١٤٧.