٩٣.التوحيد عن سعيدِّ بنِ وَهبٍ: كُنّا مَعَ سعيدِ بنِ قيسٍ بصِفّينَ لَيلاً، و الصَّفّانِ يَنْظُرُ كُلُّ واحدٍ مِنهما إلى صاحبِهِ،حتّى جاءَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام ، فنَزَلْنا على فِنائهِ ، فقالَ لَه سعيدُ بنُ قيسٍ : أ في هذهِ السّاعةِ يا أميرَ المؤمنينَ! أ ما خِفْتَ شيئا ؟! قالَ : و أيَّ شيءٍ أخافُ ؟! إنَّه ليسَ مِن أحدٍ إلاّ و مَعَه مَلَكانِ مُوَكّلانِ بهِ أنْ يَقعَ في بئرٍ أو تَضُرَّ بهِ دابّةٌ أو يَتَردّى مِن جبلٍ، حتّى يأتيَهُ القَدَرُ ؛ فإذا أتى القدَرُ خلَّوا بَينَهُ و بَينَهُ . [٣]

١٨

لِكُلِّ شَيءٍ أجَلٌ

٩٤.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنّ لكلِّ شيءٍ مُدّةً و أجَلاً . [٤]

٩٥.عنه عليه السلام : إنّ لكلٍّ أجلاً لا يَعْدُوهُ . [٥]

٩٦.عنه عليه السلام : جَعلَ اللّه ُ لكلِّ شيءٍ قَدْرا، و لكلِّ قَدْرٍ أجَلاً . [٦]

٩١.امام على عليه السلام : نگهبانى اجل، كافى است.

٩٢.امام على عليه السلام : اجل ، دژى استوار است.

٩٣.التوحيد ـ به نقل از سعيد بن وهب ـ: شبى با سعيد بن قيس در صفّين بوديم و هر يك از دو سپاه، ديگرى را زير نظر داشت. تا آن كه امير المؤمنين عليه السلام تشريف آورد و ما به حضور آن حضرت رسيديم. سعيد بن قيس به ايشان گفت: در اين ساعت شب، اى امير مؤمنان؟ از چيزى نهراسيدى؟! فرمود: از چه بهراسم؟! هيچ انسانى نيست مگر آن كه دو فرشته بر او گماشته اند ، تا در چاهى نيفتد يا جانورى به او گزندى نرساند يا از كوهى سقوط نكند تا آن كه تقديرش فرا رسد و چون تقديرش فرا رسد او را با تقديرش تنها مى گذارند.

١٨

هر پديده اى اجلى دارد

٩٤.امام على عليه السلام : هر چيزى را مدتى است و اجلى.

٩٥.امام على عليه السلام : براى هر چيزى اجلى است كه از آن در نمى گذرد.

٩٦.امام على عليه السلام : خداوند براى هر چيزى اندازه اى گذاشته است و براى هر اندازه اى، اجلى و سرآمدى.

[١] بحار الأنوار: ٥/١٤٢/١٤.[٢] . غرر الحكم : ٤٩٤.[٣] التوحيد : ٣٧٩/٢٦.[٤] . نهج البلاغة : الخطبة ١٩٠.[٥] الكافي : ٢/٢٣٠/١.[٦] . غرر الحكم : ٤٧٧٨.