١٥١٧.عنه صلى الله عليه و آله : المؤمنُ مَنْفَعةٌ ؛ إنْ ماشَيْتَهُ نَفعكَ ، و إنْ شَاوَرْتَهُ نَفعكَ ، و إن شَاركْتَهُ نَفعكَ ، و كلُّ شَيءٍ مِن أمرِهِ مَنْفعةٌ . [٧]

١٥١٨.عنه صلى الله عليه و آله : المؤمنُ الّذي نفسُهُ مِنهُ في عَناءٍ ، و النّاسُ في راحةٍ . [٨]

١٥١٩.عنه صلى الله عليه و آله : المؤمنُ يأكُلُ بشَهوَةِ عِيالِهِ ، و المنافقُ يأكُلُ أهلُهُ بشَهوَتِهِ . [٩]

١٥١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن نسبت به چيزى كه در دنيا به سرش آمده سرزنش نمى شود بلكه كافر مورد توبيخ و سرزنش قرار مى گيرد.

١٥١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن رام و ملايم است، چندان كه از شدّت ملايمت، مى پندارى احمق است.

١٥١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن كسى است كه مردم او را بر جان و مال خود امين كرده باشند.

١٥١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمنان، نرم و ملايمند.

١٥١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن غيرتمند است و خدا غيرتمندتر.

١٥١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن خوش دل و بزرگوار است و فاجر حيله گر و فرومايه.

١٥١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [وجودِ] مؤمن سود است. اگر با او راه بروى به تو سود مى رساند، اگر با وى مشورت كنى به تو بهره مى رساند، اگر با او شراكت كنى به تو فايده مى رساند. همه چيز و همه كارش سود است.

١٥١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن كسى است كه نفْسش از او در رنج است و مردم در آسايش.

١٥١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن به اشتهاى خانواده خود غذا مى خورد و منافق خانواده اش به اشتهاى او غذا مى خورند.

[١] كنز العمّال : ٦٨٨ .[٢] كنز العمّال : ٦٩٠ .[٣] كنز العمّال : ٧٣٩ .[٤] بحار الأنوار : ٦٧/٣٥٥/٥٨ .[٥] كنز العمّال : ٦٨٠ .[٦] كنز العمّال : ٦٨١ .[٧] كنز العمّال : ٦٩٢ .[٨] كنز العمّال : ٧٥٢ .[٩] كنز العمّال : ٧٧٩ .