٨٤٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أرسَلَهُ داعِيا إلَى الحقِّ ، و شاهِدا علَى الخَلْقِ ، فبلَّغَ رِسالاتِ ربِّهِ غَيْرَ وانٍ و لا مُقَصِّرٍ، و جاهَدَ في اللّه ِ أعداءَهُ غَيْرَ واهِنٍ و لا مُعَذِّرٍ، إمامُ مَنِ اتَّقى، و بَصَرُ مَنِ اهْتَدى . [٢]

٨٤١.عنه عليه السلام : حتّى أفْضَتْ كَرامَةُ اللّه ِ سُبْحانَهُ و تعالى إلى مُحمّدٍ صلى الله عليه و آله فأخرَجَهُ مِنْ أفضَلِ المَعادِنِ مَنْبِتا... لها [ أي لِعِترَتِهِ و شَجَرتِهِ صلى الله عليه و آله ]فُرُوعٌ طِوالٌ، و ثَمَرٌ لا يُنالُ، فَهُوَ إمامُ مَن اتَّقى، و بَصيرَةُ مَنِ اهْتَدى ... سِيرَتُهُ القَصْدُ ، و سُنَّتُهُ الرُّشْدُ ، و كلامُهُ الفَصْلُ ، و حُكْمُهُ العَدْلُ . [٣]

١٣٧

امامت

قرآن:

«و آنان كه مى گويند: اى پروردگار ما! به ما از همسران و فرزندانمان آن دِه كه مايه روشنى چشمان [ ما ]باشد و ما را پيشواى پرهيزگاران گردان».

حديث:

٨٤٠.امام على عليه السلام : او [پيامبر صلى الله عليه و آله ] را فرستاد تا به حق فرا خواند و بر آفريدگان گواه باشد. او پيامهاى پروردگارش را رسانْد و در اين راه، نه سستى كرد و نه كوتاهى ورزيد و در راه خدا با دشمنان او جنگيد بى آنكه ناتوانى به او راه يابد، يا آن كه ذرّه اى از كوشش فرو گذارد. او پيشواى پرهيزگاران و ديده رهيافتگان است.

٨٤١.امام على عليه السلام : تا آن كه كرامت خداوند سبحان (مقام پيامبرى) به محمّد صلى الله عليه و آله رسيد. پس، آن حضرت را از بهترين خاندان و گرامى ترين دودمان برآورد ... [درخت دودمانِ] او را شاخه هايى است بلند و برافراشته كه دست كسى به ميوه آن نمى رسد. او پيشواى پرهيزگاران است و ديده رهيافتگان ... رفتارش ميانه روى و اعتدال است و طريقه اش راهنمايى و هدايت. سخنش حق را از باطل جدا مى سازد و حكم و داورى اش به عدل و داد است.

[١] الفرقان : ٧٤ .[٢] نهج البلاغة : الخطبة ١١٦ .[٣] نهج البلاغة : الخطبة ٩٤ .