ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٠٠
٣٤١.عنه عليه السلام : و مِن أدبِه أنْ لا يَترُكَ ما لا بُدَّ لَهُ مِنهُ. [١]
٣٤٢.عنه عليه السلام : كَفى بالَعْبدِ أدَبا أن لا يُشرِكَ في نِعَمهِ وَ أرَ بِهِ غيرَ ربِّهِ . [٢]
٣٤٣.بحار الأنوار : تكلّمَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام بتِسْعِ كلماتٍ ارتَجَلهُنَّ ارتِجالاً ، فَقَأنَ عُيونَ البلاغةِ و أيتَمْنَ جواهرَ الحِكْمـةِ ، و قَطَعْنَ جميعَ الأنامِ عنِ اللَّحاقِ بواحدةٍ مِنهُنَّ . ثلاثٌ مِنها فـي المُناجاةِ ، و ثلاثٌ منها في الحِكمةِ ، و ثلاثٌ منها في الأدبِ. فأمّا اللاّتي في المُناجاةِ فقالَ : إلهي، كفى بي عِزّا أنْ أكونَ لك عَبْدا ، و كفى بي فَخْرا أن تكونَ لي رَبّا ، أنتَ كما اُحِبُّ فاجعَلْني كما تُحبُّ. و أمّا اللاّتي في الحِكمةِ فقالَ : قيمةُ كلِّ امرئٍ ما يُحْسِنُهُ ، و ما هَلَكَ امرؤٌ عَرَف قَدْرَهُ، و المرءُ مَخبوءٌ تحتَ لسانِهِ. و اللاّتي في الأدبِ فقالَ : امنُنْ على مَن شِئتَ تكُنْ أمِيرَهُ ، و احْتَجْ إلى مَن شِئتَ تكُنْ أسِيرَهُ ، و استَغْنِ عَمَّن شئتَ تكُنْ نظيرَهُ . [٣]
٣٤٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أدَّبَني أبي عليه السلام بثلاثٍ ... قالَ لي : يا بُنيَّ مَن يَصْحَبْ صاحبَ السَّوْءِ لا يَسْلمْ ، و مَن لا يُقيِّدْ ألفاظَهُ يَنْدَمْ ، و مَن يدخُلْ مَداخِلَ السُّوءِ يُتَّهمْ . [٤]
٣٤١.امام على عليه السلام : از ادب [آدمى] است كه آنچه را از آن چاره اى ندارد فرو نگذارد .
٣٤٢.امام على عليه السلام : در ادب بنده همين بس كه در ناز و نيازهايش كسى جز پروردگار خود را شريك نسازد.
٣٤٣.بحار الأنوار : امير مؤمنان ، في البداهه نُه جمله فرمود كه چشمهاى بلاغت را درآوردند و گوهرهاى حكمت را يك دانه كردند و دست همگان را ، از دست يافتن به حتى يكى از آنها كوتاه. سه جمله از آن نُه جمله درباره مناجات با خداست، سه جمله درباره حكمت و سه تاى ديگر درباره ادب. امّا آن جمله ها كه در مناجات با خداست: الهى! مرا همين عزت و سرفرازى بس كه بنده تو باشم و مرا همين افتخار بس كه پروردگار من تو باشى، تو چنانى كه من دوست دارم، پس مرا چنان دار كه تو دوست دارى. و آن سه جمله كه درباره حكمت است: ارزش هر انسان به چيزى است كه نيك مى داند، هر كه قدر خود را شناخت تباه نشد، و آدمى زير زبان خود پنهان است. و آن سه جمله كه درباره ادب است: هر كه را خواهى ممنون خود كن تا بر او فرمانروا شوى، به هر كه خواهى نياز پيدا كن تا اسيرش باشى، از هر كه خواهى بى نيازى جو تا همتاى او گردى.
٣٤٤.امام صادق عليه السلام : پدرم سه ادب به من آموخت ... به من فرمود: پسرم! هر كه با دوست بد همنشينى كند سالم نمى ماند، و هر كه گفتار خود را مهار نكند پشيمان مى گردد، و هر كه به جاهاى بد در آيد آماج تهمت و بدگمانى مى شود.
[١] بحار الأنوار: ٧٨/٨٠/٦٦.[٢] . بحار الأنوار : ٩٤/٩٤/١٢.[٣] بحار الأنوار : ٧٧/٤٠٠/٢٣.[٤] تحف العقول : ٣٧٦.