٣٠٢.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن أكرَمَ أخاُه المسلمَ بكَلِمةٍ يُلْطِفُهُ بها و مَجْلسٍ يُكرِمُهُ به لم يَزَلْ في ظلِ اللّه ِ عزّ و جلّ مَمْدودا عليهِ بالرَّحْمةِ ما كانَ في ذلكَ . [٣]

٣٠٣.عنه صلى الله عليه و آله : ما في اُمّتي عبدٌ ألْطَفَ أخاهُ في اللّه ِ بشيءٍ مِن لُطْفٍ إلاّ أخْدَمَهُ اللّه ُ مِن خَدَمِ الجنّةِ . [٤]

٣٠٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن أتاهُ أخوهُ المسلمُ فأكرَمَهُ فإنّما أكرَمَ اللّه َ عزّ و جلّ . [٥]

٣٠٥.عنه عليه السلام : مَن قالَ لأخيهِ المؤمنِ : «مرحبا»، كَتَبَ اللّه ُ تعالى له «مَرْحَبا» إلى يومِ القيامةِ . [٦]

٣٠٠.امام على عليه السلام : هر كه برادر خود را پنهانى اندرز دهد او را آراسته و هر كه آشكارا پندش دهد او را تباه كرده است.

٣٠١.امام صادق عليه السلام : هر كه در برادر خود امر ناخوشايندى بيند و بتواند او را از آن باز دارد و چنين نكند، به او خيانت كرده است.

٥٥

احترام و بزرگداشت برادران

٣٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به برادر مسلمان خود سخنى مؤدبانه و مهر آميز بگويد و يا او را در جاى محترمانه اى از مجلس بنشاند، تا زمانى كه در آن كار باشد پيوسته سايه رحمت خداوند عزّ و جلّ بر سر او گسترده است.

٣٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده اى از امّتم نيست كه به برادر دينى خود مهر و محبتى ورزد مگر آن كه خداوند از خدمتكاران بهشتى به خدمت او درمى آورد.

٣٠٤.امام صادق عليه السلام : كسى كه برادر مسلمانش بر او وارد شود و وى گرامى اش بدارد، در حقيقت خداوند عزّ و جلّ را گرامى داشته است.

٣٠٥.امام صادق عليه السلام : هر كه به برادر مؤمن خود «خوشامد» گويد، خداوند متعال تا روز قيامت براى او «خوشامد» مى نويسد.

[١] بحار الأنوار : ٧٤/١٦٦/٢٩.[٢] بحار الأنوار : ٧٥/٦٥/٢ .[٣] بحار الأنوار : ٧٤/٣١٦/٧٣.[٤] الكافي : ٢/٢٠٦/٤.[٥] بحار الأنوار : ٧٤/٢٩٨/٣٢.[٦] الكافي : ٢/٢٠٦/٢.