ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٧٢
٣٠٣
الأمانَةُ
الكتاب:
(وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ رَاعُونَ ) . [١]
(وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لاَ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلاَّ مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قائِمَا ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللّه ِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ) [٢] .
(انظر) البقرة : ٢٨٣ ، النساء : ٥٨ ، المؤمنون : ٨ ، المعارج : ٣٢.
الحديث:
١٥٨٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لا تَنْظروا إلى كَثرةِ صَلاتِهِم و صَومِهِم ، و كَثرةِ الحَجِّ ، و المعروفِ ، وَ طَنطَنَتِهِم باللّيلِ! و لكنِ انْظُروا إلى صِدقِ الحديثِ و أداءِ الأمانةِ [٣] .
١٥٨٨.عنه صلى الله عليه و آله : ما مِن عَبدٍ يُعلَمُ مِنهُ الحِرصُ على أداءِ الأمانَةِ إلاّ أدَّى اللّه ُ تعالى عَنهُ ، فإن ماتَ و لَم يُؤَدِّها و قَد عَلِمَ اللّه ُ تعالى مِنهُ الحِرصَ على أدائها قَيَّضَ اللّه ُ تعالى لَهُ مَن يُؤَدِّيها عَنهُ بَعدَ مَوتِهِ [٤] .
٣٠٣
امانتدارى
قرآن:
«و آنان كه رعايت كننده امانتها و پيمان خود هستند».
«و از اهل كتاب كسى است كه اگر بار شترى نزدش به امانت گذارى آن را به تو برمى گرداند و از آنان كسى [نيز] هست كه اگر دينارى به او امانت سپارى آن را به تو باز نمى گرداند، مگر آنكه دائما بر [سر] وى به پا ايستى. اين بدان سبب است كه آنان گفتند: در مورد كسانى كه كتاب آسمانى ندارند بر زيان ما راهى نيست. و بر خدا دروغ مى بندند، با اينكه خودشان هم مى دانند».
حديث:
١٥٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به زيادى نماز كسان و روزه و حجّ و بخشش و ناله هاى شبانه آنها نگاه نكنيد، بلكه راستگويى و امانتدارى شان را بنگريد.
١٥٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست كه معلوم شود به باز گرداندن امانت حريص است، مگر اينكه خداوند متعال از طرف او اداى امانت كند. پس، اگر بميرد و امانت را برنگردانده باشد و خداوند متعال بداند كه براى بازگرداندن آن حرص مى زده است، خداوند بعد از مرگش كسى را بگمارد كه آن امانت را از جانب او ادا كند.
[١] المؤمنون : ٨ .[٢] آل عمران : ٧٥.[٣] بحار الأنوار : ٧٥ / ١١٤ / ٥ .[٤] كنز العمّال : ٤٦١٣٤.