٧٨٥.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ لابنِ مسعودٍ ـ: قَصِّرْ أمَلَكَ ، فإذا أصْبَحْتَ فَقُلْ : إنّي لا اُمْسِي ، و إذا أمْسَيْتَ فَقُلْ : إنّي لا اُصْبِحُ ، و اعْزِمْ على مُفارَقَةِ الدُّنْيا ، و أحِبَّ لِقاءَ اللّه ِ . [١]

٧٨٦.عنه صلى الله عليه و آله : و الّذي نَفْسُ مُحمّدٍ بِيَدِهِ ،ما طَرَفَتْ عَيْنايَ إلاّ ظَنَنْتُ أنّ شَفْرَيّ لا يَلْتَقِيانِ حتّى يَقْبِضَ اللّه ُ رُوحي . [٢]

٧٨٧.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَنْ أيْقَنَ أنّهُ يُفارِقُ الأحبابَ، و يَسكُنُ التُّرابَ، و يُواجِهُ الحِسابَ، و يَسْتَغْنِي عَمّا خَلَّفَ، و يَفْتَقِرُ إلى ما قَدَّمَ ، كانَ حَرِيّا بِقِصَرِ الأملِ و طُولِ العَملِ . [٣]

٧٨٨.عنه عليه السلام : خُذْ بِالثِّقَةِ مِنَ العَملِ ، و إيّاكَ و الاغْتِرارَ بالأملِ ، و لا تُدْخِلْ عَلَيْكَ اليومَ هَمَّ غَدٍ ... و لو أخْلَيْتَ قَلْبَكَ مِنَ الأملِ لَجَدَدْتَ في العَملِ . و الأملُ المُمَثَّلُ في اليومِ ، غَدا أضَرَّكَ في وَجْهَيْنِ : سَوَّفْتَ بِه العملَ، و زِدْتَ بهِ في الهَمِّ و الحُزْنِ . [٤]

٧٨٩.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : تَزَوَّدْ مِنَ الدُّنْيا بِقِصَرِ الأملِ . [٥]

١٢٦

كوتاهى آرزو

٧٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابن مسعود ـفرمود : آرزويت را كوتاه گردان و چون صبح شد [پيش خود ]بگو: من روز را به شب نخواهم رساند. و چون شب درآمد بگو: من تا صبح زنده نخواهم بود، و بر جدا شدن از دنيا مصمّم باش و ديدار خدا را دوست بدار.

٧٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، هيچ گاه چشم به هم نزدم مگر آنكه پنداشتم هنوز پلكهايم به هم نرسيده خداوند جانم را مى ستاند. [٦]

٧٨٧.امام على عليه السلام : هر كه يقين كند كه از دوستان جدا خواهد شد و در دل خاك خواهد خفت و حساب و كتابى در پيش رو دارد و آنچه بر جاى مى نهد به كارش نخواهد آمد و به آنچه پيش فرستاده نيازمند است، سزاوار است كه رشته آرزو را كوتاه و دامنه عمل را دراز گرداند.

٧٨٨.امام على عليه السلام : كار را بر پايه اى استوار بنه و فريب آرزو را مخور و غم فردا را امروز مخور ... اگر دل خود را از آرزو تهى مى كردى، هر آينه در عمل جدّيت مى ورزيدى، آرزوى امروز، از دو جهت در فرداى روزگار به تو زيان مى رساند: [اولاً ]به سبب آن عمل را به امروز و فردا مى افكنى و [ثانيا] بر غم و اندوه خود مى افزايى.

٧٨٩.امام باقر عليه السلام : با كوتاه كردن آرزو ، از دنيا [براى آخرتت ]توشه برگير.

[١] بحار الأنوار: ٧٧/١٠١/١.[٢] بحار الأنوار : ٧٣/١٦٦/٢٧.[٣] بحار الأنوار : ٧٣/١٦٧/٣١ .[٤] بحار الأنوار : ٧٣/١١٢/١٠٩ .[٥] تحف العقول : ٢٨٦ .[٦] يعنى حتّى لحظه اى از مرگ ، غافل نبوده ام.