٧٧٢.عنه عليه السلام : ألاَ و إنّكُمْ في أيّامِ أملٍ مِن وَرائهِ أجلٌ ، فَمَنْ عَمِلَ في أيّامِ أملِهِ قَبْلَ حُضُورِ أجلِهِ فَقَدْ نَفَعَهُ عَمَلُهُ و لَم يَضْرُرْهُ أجلُهُ . [٦]

٧٧٣.عنه عليه السلام : مَن بَلَغَ أقصى أملِهِ فَلْيَتَوقَّعْ أدنى أجلِهِ . [٧]

٧٧٤.عنه عليه السلام : ما أقرَبَ الأجَلَ مِنَ الأملِ . [٨]

٧٧٥.عنه عليه السلام : إذا بَلَغْتُمْ نِهايةَ الآمالِ فاذكُروا بَغَتاتِ الآجالِ . [٩]

٧٧٦.عنه عليه السلام : إذا حَضَرتِ الآجالُ افتَضَحَتِ الآمالُ . [١٠]

٧٧٧.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : لَو ظَهَرتِ الآجالُ افتَضَحَتِ الآمالُ . [١١]

٧٦٧.امام على عليه السلام : اجل، آرزو را رسوا مى كند.

٧٦٨.امام على عليه السلام : من با آرزوى خود در ستيزم و چشم به راه اجل خويشم.

٧٦٩.امام على عليه السلام : نفْس از آرزو تهى نمى شود مگر زمانى كه اجل سر رسد.

٧٧٠.امام على عليه السلام : انسان در آستان رسيدن به آرزوى خويش است كه [ناگهان] فرا رسيدن اجل، مانع رسيدنش مى شود.

٧٧١.امام على عليه السلام : آفت آرزو، اجل است.

٧٧٢.امام على عليه السلام : هان! شما در روزگار آرزويى هستيد كه اجل در پى آن است. پس هر كه در روزگار آرزومندى، پيش از در رسيدن اجلش، كار كند، عملش به حال او سودمند مى افتد و اجلش به او زيان نمى رساند.

٧٧٣.امام على عليه السلام : هر كس به دورترين آرزوى خود برسد ، بايد در انتظار نزديكترين اجل خود باشد.

٧٧٤.امام على عليه السلام : چه نزديك است اجل به آرزو.

٧٧٥.امام على عليه السلام : هرگاه به نهايت آرزوهاى خود رسيديد، به ياد شبيخون اجل باشيد.

٧٧٦.امام على عليه السلام : هرگاه اجلها فرا رسند، آرزوها رسوا مى شوند.

٧٧٧.امام كاظم عليه السلام : اگر اجلها (مدت عمرها) معلوم شود آرزوها رسوا مى شوند.

[١] غرر الحكم : ٦٣٧ .[٢] غرر الحكم : ٣٧٧٤ .[٣] غرر الحكم : ١٠٨٤٤ .[٤] غرر الحكم : ٣٥٦٥ .[٥] غرر الحكم : ٣٩٧٠ .[٦] بحار الأنوار : ٧٧/٣٣٣/٢١ .[٧] تنبيه الخواطر : ١/٥٠ .[٨] غرر الحكم : ٩٤٩١ .[٩] غرر الحكم : ٤٠٠٨ .[١٠] غرر الحكم : ٤٠٠٧ .[١١] أعلام الدين : ٣٠٥ .