ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٩
٢.الكافي عن أبي بصير عن الإمام الباقر أو الإمام الص قُلتُ لَهُ : أيُّ الصَّدَقَةِ أفضَلُ ؟ قالَ : جُهدُ المُقِلِّ ، أ ما سَمِعتَ قَولَ اللّه ِ عز و جل : «وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ» تَرى هاهُنا فَضلاً؟ [١]
٣.الكافي عن جميل بن درّاج عن الإمام الصادق عليه الس خِيارُكُم سُمَحاؤُكُم ، و شِرارُكُم بُخَلاؤُكُم ، و مِن خالِصِ الإِيمانِ البِرُّ بِالإِخوانِ وَ السَّعيُ في حَوائِجِهِم ، و إنَّ البارَّ بِالإِخوانِ لَيُحِبُّهُ الرَّحمنُ ، و في ذلِكَ مَرغَمَةٌ لِلشَّيطانِ و تَزَحزُحٌ عَنِ النِّيرانِ و دُخولُ الجِنانِ. يا جَميلُ ، أخبِر بِهذا غُرَرَ أصحابِكَ. قُلتُ : ـ جُعِلتُ فِداكَ! ـ مَن غُرَرُ أصحابي؟ قالَ : هُمُ البارّونَ بِالإِخوانِ فِي العُسرِ وَ اليُسرِ ، ثُمَّ قالَ : يا جَميلُ ، أما إنَّ صاحِبَ الكَثيرِ يَهونُ عَلَيهِ ذلِكَ ، و قَد مَدَحَ اللّه ُ عز و جل في ذلِكَ صاحِبَ القَليلِ، فَقالَ في كِتابِهِ : «وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَ مَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَـئـكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» . [٢]
٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لَيسَ البِرُّ بِالكَثرَةِ ؛ و ذلِكَ أنَّ اللّه َ عز و جل يَقولُ في كِتابِهِ : «وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ» ، ثُمَّ قالَ : «وَ مَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَـئـكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» ، و مَن عَرَفهُ اللّه ُ عز و جل بِذلِكَ أحَبَّهُ اللّه ُ ، و مَن أحَبَّهُ اللّه ُ ـ تَبارَكَ وَ تعالى ـ وَفّاهُ أجرَهُ يَومَ القِيامَةِ بِغَيرِ حِسابٍ. [٣]
٢.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ: به امام [باقر يا صادق عليهما السلام ]گفتم : كدام صدقه برتر است؟ فرمود: «دِهِش بينوا. اين سخن خداى عزّ و جلّ را نشنيده اى كه : «و [ديگران را ]بر خويشتن ، مقدّم مى دارند ، هرچند خودشان نيازمند باشند» . آيا در اين جا مازادى مى بينى؟ [٤] » .
٣.الكافى ـ به نقل از جميل بن درّاج ـ: امام صادق عليه السلام فرمود : «بهترينِ شما سخاوتمندان شمايند و بدترينتان ، بخيلانتان . از خلوص ايمان است : نيكى كردن به برادران و كوشش براى رفع حوايج آنان . خداوند مهربان ، نيكى كننده به برادران را دوست مى دارد و اين كار ، مايه طرد و خوارى شيطان ، دورى از آتش و ورود به بهشت است . اى جميل! اين را به آگاهى ياران برجسته ات نيز برسان» . گفتم : فدايت شوم! بزرگان از يارانم كيان اند؟ فرمود : «آنان اند كه در سختى و آسايش ، به برادران ، نيكى و كمك مى كنند» . سپس فرمود : «اى جميل! بدان كه اين كار ، براى افراد توانگر ، آسان است ؛ امّا خداوند عزّ و جلّ در اين زمينه ، آن را كه مالِ اندك دارد [و در عين حال ، همان را ايثار مى كند] ، ستوده و در كتاب خود ، فرموده است : «و [ديگران را ]بر خويشتن ، مقدّم مى دارند ، هرچند خودشان نيازمند باشند ، و آنها كه از خسّت نفس خويش مصون بمانند ، آنان ، همان رستگاران اند»».
٤.امام صادق عليه السلام : نيكى كردن ، به دِهِش بسيار نيست ؛ چه آن كه خداوند عزّ و جلّ در كتاب خويش مى فرمايد : «و [ديگران را] بر خويشتن ، مقدّم مى دارند ، هرچند خودشان نيازمند باشند» . سپس مى فرمايد : «و آنها كه از خسّت نفس خويش ، مصون بمانند ، آنان ، همان رستگاران اند» . كسى كه خداوند عزّ و جلّ اين نكته را به او بشناسانَد ، محبوب اوست و هر كس كه خداوند تبارك و تعالى دوستش بدارد ، در روز قيامت ، مزد و پاداش او را بى حساب و كامل مى دهد.
[١] الكافي : ٤ / ١٨ / ٣.[٢] الكافي : ٤ / ٤١ / ١٥ .[٣] الكافي : ٢ / ٢٠٦ / ٦ .[٤] يعنى آيا در آيه ، قيدى در خصوص اين كه مازاد نياز خود را عطا مى كنند ، مى بينى؟ ـ م .