٤٢.امام صادق عليه السلام : امير مؤمنان عليه السلام در سجده مى فرمود : «بر خوارى ام در پيشگاهت و زارى ام به درگاهت و تنهايى ام در ميان مردم ، رحم آور ، و مرا با خودت مأنوس بدار ، اى كريم!» .

٤٣.امام حسن عليه السلام : اى كسى كه گريزندگان ، به سويش مى گريزند و تنهايان ، با او اُنس مى گيرند ! بر محمّد و خاندان او درود فرست ، و اُنس مرا با خودت قرار ده كه سرزمين هايت بر من تنگ آمده اند ، و توكّل مرا بر خودت قرار ده كه دشمنانت بر ضدّم برخاسته اند .

٤٤.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعاى ايشان ، هنگامى كه چيزى اندوهناكش مى ساخت ـ :بار خدايا ! بر محمّد و خاندان او درود فرست ... و جامه گريز از نابه كاران خَلقت را بر قامت دلم بپوشان ، و اُنس با خودت و دوستانت و فرمان بردارانت را به من ارزانى دار و مرا زير بار منّت و وامدار احسان هيچ گنهكار و كافرى قرار مده و هرگز به آنان نيازمندم مگردان ؛ بلكه آرامش دل و آسايش جان و بى نيازى و كارسازى ام را به خودت و به نيكان خَلقت ، منحصر گردان .