اين سخن ، بدان معناست كه اُنس حقيقى با خداوند متعال ، آرامش مطلق را به همراه دارد و كسى كه با آفريدگار خود حقيقتا مأنوس باشد ، هيچ گاه در زندگى دچار دلهره و وحشت نمى گردد .

٤ . ره نمودهاى اهل بيت عليهم السلام براى اُنس يافتن با خدا

با توجّه به اهمّيت اُنس با خدا و نقشى كه در سازندگى و تأمين آسايش انسان دارد ، در احاديث اهل بيت عليهم السلام سه ره نمود مهم براى مأنوس شدن با خدا و دل بستگى به او ارائه شده است : اوّل . ياد خدا كردن ، چنان كه از امام على عليه السلام روايت شده است : الذِّكرُ مِفتاحُ الاُنسِ . [١] يادِ خدا ، كليد اُنس است . بنا بر اين ، انسان ، هر چه بيشتر از اين كليد گنج دل بستگى به خدا استفاده كند ، اُنس او با حضرت حق ، بيشتر مى گردد و به آرامش بيشترى دست مى يابد ، چنان كه قرآن ، تأكيد مى فرمايد : «أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ . [٢] بدانيد كه با ياد خدا، دل ها آرام مى گيرند» . دوم . پرهيز از مصاحبت با اهل غفلت ، كه آفت ذكر و اُنس با خداست . بدين جهت ، كسى كه مى خواهد با خدا مأنوس باشد ، بايد از معاشرت با انسان هاى غافل ، جدّا اجتناب كند ؛ چرا كه انس با خدا ، با الفت با انسان هاى غافل ، در تضاد است ، چنان كه از امام على عليه السلام روايت شده است :

[١] ر . ك : ص ٤٦٠ ح ٢٨ . [٢] رعد : آيه ٢٨ .