دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٥
٥٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، كسى است كه خود را براى خويشتن به زحمت مى اندازد و مردم را از خود آسوده مى گردانَد .
٥٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن در دنيا چونان غريب است ؛ براى عزّت [و قدرت] آن نمى كوشد و از خوارى در آن ، بى تابى نمى كند . مردم در عالم خود هستند و او در عالم خود است . مردم از او در آسايش اند ؛ ولى جسمش از او در رنج است .
٥٣٩.امام على عليه السلام : مؤمن ، كسى است كه آزار مردم را تحمّل كند و كسى از او آزار نبيند .ر . ك : همين دانش نامه : ج ٢ ص ٥٤٩ (تحمّل آزار در راه خدا) .
ز ـ همسايه اش از او در امان است
٥٤٠.امام صادق عليه السلام : مؤمن ، كسى است كه همسايه اش از ستم و آزار او ، در امان باشد .
ح ـ خو گرفتن با برادران
٥٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، با مؤمن ، آرام مى گيرد ، چنان كه دل [شخص] تشنه ، با آب خنك ، آرام مى گيرد .