٤٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ چيزى خوش بوتر از مؤمن نيست . بوى او ، در همه جا پراكنده است . بوى او ، همان كردار او و ستايش [مردمان] از او [و نام نيك او ]است .

ه ـ امان خواهى مؤمن از خداوند و پذيرفته شدن امان او

٤٢٣.الكافى ـ به نقل از رفاعه ـ:امام صادق عليه السلام فرمود : «اى رفاعه ! آيا مى دانى چرا مؤمن را مؤمن گفته اند ؟» . گفتم : نمى دانم . فرمود : «چون از جانب خداوند ، امان مى دهد و خداوند ، امان او را مى پذيرد» .[١]

٤٢٤.المحاسن ـ به نقل از سنان بن طريف ـ:امام صادق عليه السلام به من فرمود : «چرا مؤمن ، مؤمن ناميده شده است؟» . گفتم : نمى دانم؛ ولى فكر مى كنم به اين دليل كه به آنچه از نزد خدا آمده است ، ايمان دارد . فرمود : «درست است [ كه او ايمان دارد]؛ امّا مؤمن را براى اين ، مؤمن نگفته اند» . گفتم : پس چرا مؤمن را مؤمن گفته اند؟ فرمود : «[ براى اين كه] او در روز قيامت ، از جانب خداوند [به ديگران] امان مى دهد و خدا هم امانش را تأييد مى كند» .

[١] يعنى: براى كسى كه سزاوار عذاب است ، شفاعت مى كند و شفاعتش رد نمى شود ، يا براى كسى بهشت را تضمين مى كند و ضمانتش پذيرفته مى شود .