دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧٣
ج ـ گردنكشى
قرآن
«به زودى ، كسانى را كه در زمين، به ناحق تكبّر مى ورزند، چنان از آياتم روى گردان مى سازم كه اگر هر نشانه اى را [ از قدرت من ]بنگرند، بدان ايمان نياورند و اگر راه صواب را ببينند ، آن را برنگزينند و اگر راه گم راهى را ببينند ، آن را راه خود قرار دهند. اين ، بدان سبب است كه آنان آيات ما را دروغ انگاشتند و از آنها غفلت ورزيدند» .ر . ك : نمل : آيه ١٤ ، مؤمنون : آيه ٤٦ ، جاثيه : آيه ٨ و ٣١ ، احقاف : آيه ١٠ ، غافر : آيه ٣٥ ، لقمان : آيه ٧ ، زمر : آيه ٥٩ ـ ٦٠ .
حديث
٢١٧.امام على عليه السلام : كفر ، بر چهار ستون بنا گشته است : فسق (زشتكارى) ، غُلُو (گزافكارى) ، دو دلى و شُبهه . فسق نيز چهار شاخه دارد : بى انصافى ، كوردلى ، غفلت و گردنكشى .
٢١٨.امام على عليه السلام : كسى كه گردنكش باشد ، از حق ، روى مى گرداند .
٢١٩.امام صادق عليه السلام : ريشه هاى كفر ، سه چيزند : آزمندى ، گردنكشى و بدخواهى .
د ـ شرك
قرآن
«آنان كه ايمان آوردند و ايمان خويش را به ستم [ شرك] نياميختند ، آنان اند كه ايمنى دارند و آنان ره يافته اند» .
«و آن گاه [را به ياد آور] كه لقمان ـ در حالى كه پسرش را پند مى داد ـ به او گفت : اى پسرك من ! براى خدا شريكى مگير ؛ [چرا كه] شرك ، ستمى بزرگ است» .