٦١٩.امام على عليه السلام : مؤمن در دنيا راستگوست ، بيداردل است ، نگه دارنده حدود [ الهى ]است ، ظرف علم است ، خِردش كامل است ، كانون بزرگوارى و بخشندگى است ، پاك دل است ، هميشه بردبار است ، دستانى مهربان دارد ، بخشنده مال است ، درِ خانه اش براى احسان باز است ، خوش زبان است ، پُرتبسّم است ، هميشه [در دلْ] اندوهناك است ، بسيار مى انديشد ، كم مى خوابد و كم مى خندد ، خوش طبع است ، ميراننده طمع [ خويش] است ، كُشنده هوس است ، به دنيا بى رغبت است و به آخرت راغب . ميهمان دوست است و يتيم نواز ، با كودكان ، مهربان است و به بزرگ ترها احترام مى گذارد ، به سائل عطا مى كند ، به عيادت بيماران مى رود و در تشييع جنازه ها شركت مى كند ، حرمت قرآن را مى شناسد ، با پروردگار ، راز و نياز مى كند ، بر گناهان [خويش ]مى گريد ، امر به معروف و نهى از منكر مى كند ، تنها وقتِ گرسنگى مى خورد و وقتِ تشنگى مى نوشد ، رفتارش مؤدّبانه است و گفتارش نصيحت آميز و اندرز دادنش با ملايمت ، جز از خدا نمى ترسد و به كسى جز او اميد نمى بندد و جز به حمد و ثنا مشغول نمى شود ، تحقير نمى كند ، بزرگى نمى فروشد و به مال دنيا افتخار نمى كند ، به عيب هاى خويش مى پردازد و به عيب هاى ديگران نمى پردازد . نماز ، چشم و چراغ اوست و روزه ، پيشه و دغدغه او و راستى (راستگويى) ، عادت او و سپاس گزارى ، مَركب او و خِرد ، راهبر او و پرهيزگارى ، ره توشه اش و دنيا ، دكان او و شكيبايى منزلگاهش . شب و روز ، سرمايه اويند و بهشت ، سرپناهش است و قرآن ، سخن او و محمّد صلى الله عليه و آله ، شفيعش و خداوند بلندنام ، هَمدَمش .