دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٦٣
٢٩.امام على عليه السلام : ياد كننده خدا ، همدم اوست .
٣٠.امام على عليه السلام : ياد خدا ، بينش ها را روشنايى و درون ها را آرامش مى بخشد .
٣١.عدّة الداعى : در حديثى قدسى آمده است: «هر بنده اى كه بر دلش بنگرم و چنگ زدن به يادم را بر آن چيره ببينم ، تربيت او را خود بر عهده مى گيرم و همنشين و هم سخن و همدم او خواهم بود» .
ب ـ دور شدن از خود
٣٢.عوالى اللآلى : در برخى احاديث ، آمده است كه مردى به نام مُجاشع ، بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد و گفت : اى پيامبر خدا! ... راه نزديك شدن به حق (خدا) چگونه است؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «دور شدن از خود» . گفت : اى پيامبر خدا! راه خو گرفتن با حق (خدا) چگونه است؟ فرمود: «رميدن از خود» .
ج ـ كناره گرفتن از اهل دنيا
٣٣.امام على عليه السلام : هر كس از مردمْ كناره گرفت ، با خداى سبحان ، خو گرفت .
٣٤.امام على عليه السلام : آن كه از خلق نمى گريزد ، چگونه با خدا خو بگيرد ؟!
٣٥.امام كاظم عليه السلام : اى هشام ! شكيبايى بر تنهايى ، نشانه نيرومندى خِرد است . پس آن كه خدا را بشناسد ، از اهل دنيا و دنياخواهان كناره مى گيرد و به آنچه نزد خداست ، راغب مى گردد و خدا همدم بى كسى او مى شود و يار تنهايىِ او و بى نياز كننده نيازمندىِ او مى شود و بى ايل و تبار ، عزّتش مى بخشد .