٤٣٥.امام باقر عليه السلام ـ به مالك جُهَنى ـ :اى مالك ! گمان مبر كه شما شيعيان ما ، در باره ما زياده روى مى كنيد . خداوند را نمى توان وصف كرد و همچنان كه خداوند را نمى توان وصف كرد ، ما را نيز نمى توان وصف كرد و همچنان كه ما را نمى توان وصف كرد ، مؤمن را نيز نمى توان وصف كرد . مؤمن به مؤمن ديگرى مى رسد و با او دست مى دهد و تا زمانى كه از يكديگر جدا شوند ، خداوند همچنان به آن دو ، نظر مى كند و آن گونه كه برگ از درخت مى ريزد ، گناهان از رخسارشان فرو مى ريزد . پس چگونه وصف توان كرد كسى را كه اين گونه است ؟!

٤٣٦.امام صادق عليه السلام : هيچ كس ، مقام خداوند عز و جل را [چنان كه بايد،] نمى شناسد ، مقام پيامبرش را هم [چنان كه بايد] نمى شناسد ، و مقام مؤمن را هم نمى شناسد ... .ر . ك : همين دانش نامه : ج ٢ ص ٧ (برادرى) و ص ٤٨٧ (آزاررسانى) .