دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩٣
٨٩.امام صادق عليه السلام : هيچ مؤمنى نيست ، مگر اين كه خداوند از ايمانش براى او ، همدمى قرار مى دهد كه به آن آرام گيرد ، به طورى كه اگر در قلّه كوهى هم باشد ، احساس تنهايى نكند .
٩٠.امام صادق عليه السلام : اگر مؤمنى بر ستيغ كوهى باشد ، خداوند عز و جل به نزدش شيطانى مى فرستد تا آزارش دهد ، و از ايمانش براى او همدمى قرار مى دهد كه با وجود آن ، احساس دل تنگى براى هيچ كس نكند .
٣ / ٢
قرآن
٩١.امام على عليه السلام : هر كس به تلاوت قرآن اُنس گيرد ، از جدايى دوستان ، احساس تنهايى نمى كند .
٩٢.جامع الأخبار : مردى هنگام بيرون رفتن به سفر ، از امير مؤمنان عليه السلام پندى خواست . ايشان فرمود : «اگر همدم خواستى ، قرآن ، تو را بَسَنده است» .
٩٣.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعاى ايشان پس از ختم قرآن ـ :بار خدايا ! بر محمّد و خاندان او درود فرست ، و قرآن را در تاريكى هاى شب ها مونس ما ، و در برابر تحريكات شيطان و وسوسه هاى اهريمن ، نگهبان ما قرار ده .
٩٤.امام صادق عليه السلام ـ از دعاى ايشان بعد از تلاوت قرآن ـ :بار خدايا ! ... اين [قرآن ]را همدم من در قبرم ، و مونس من در روز حشر و نشرم قرار ده .