٣١.امام باقر عليه السلام : ـ في حَديثٍ يَقولُ فيهِ ـ :هر كس مى خواهد بداند كه آيا اهل بهشت است ، دوستى ما را به دلش پيشنهاد كند . اگر آن را پذيرفت ، او مؤمن است . و هر كس دوستدار ماست ، بايد آرزومند زيارت قبر حسين عليه السلام باشد ، و هر كس زائر حسين عليه السلام باشد ، مى فهميم كه او دوستدار ما اهل بيت است و اهل بهشت خواهد بود و هر كس حسين عليه السلام را زيارت نكند ، ايمانش ناقص است .

٣٢.امام صادق عليه السلام : ايمان به خدا ، جز با برائت از دشمنان خداوند عز و جل تحقّق نمى يابد .

٣٣.امام صادق عليه السلام : مؤمن ، مؤمن [واقعى] نيست ، مگر آن كه در حال خوف و رجا (بيم از خشم خدا و اميد به رحمت او) باشد ؛ و حال خوف و رجا پيدا نمى كند ، مگر آن كه با ملاحظه آنچه [ از آن] مى ترسد و به [ آن ]اميد دارد ، عمل كند .

٣٤.كمال الدين ـ به نقل از ابان بن تغلب ـ:به امام صادق عليه السلام گفتم : كسى كه به امامان ، معرفت [و عقيده] داشته باشد ، ليكن امام زمان خود را نشناسد ، آيا او مؤمن است ؟ فرمود : «نه» . گفتم : آيا مسلمان است ؟ فرمود : «بله» . «و [خدا] از آنچه مى كند ، بازخواست نمى شود ، در حالى كه مردمان ، بازخواست مى شوند» ـ:

٣٥.التوحيد ـ به نقل از عمرو بن شمر ، از جابر بن يزيد جعفى ، در باره آيه :به امام باقر عليه السلام گفتم : اى فرزند پيامبر خدا ! چرا از آنچه مى كند ، بازخواست نمى شود؟ فرمود : «چون هيچ كارى نمى كند ، مگر از روى حكمت و درستى . او بزرگ و باشُكوه و يگانه و چيره بر همه چيز است . پس هر كس در باره آنچه خداوند حكم كرده است ، كمترين ناراحتى و ترديدى در دلش احساس كند ، كافر است ، و هر كس به چيزى از افعال او خرده بگيرد ، منكر است» . «اگر به آنان فرمان مى داديم كه : خود را بكُشيد» و كاملاً تسليم امام باشيد «يا» براى خشنودى او «از خانه هايتان خارج شويد ، اين فرمان را به كار نمى بستند ، جز اندكى از آنان . و اگر» مخالفان «آنچه را بدان پند داده مى شوند، به كار مى بستند ، قطعا برايشان بهتر و در ثبات قدمشان مؤثّرتر بود» . و در اين آيه : «سپس از حكمى كه كرده اى» يعنى فرمان ولىّ امر، «در دل هايشان احساس ناراحتى [و ترديد ]نكنند و» در اطاعت از خدا «كاملاً سر تسليم فرود آورند» .