همين دليل است كه «اُنس» هم مانند «اُلفت» ، [١] از سپاهيان خِرد شمرده مى شود و انسان براى رسيدن به زندگى مطلوب ، بايد از اين ويژگىِ فطرى استفاده نمايد .

٢ . جهت دهىِ اُنس به سمت امور پايدار

بى ترديد ، فرجام اُنس و دل بستگى به چيزهاى ناپايدار ، جدايى و وحشت است ، و هر چه اُنسْ شديدتر باشد ، جدايى هم وحشتناك تر و اندوه ناك تر خواهد بود ، چنان كه از سليمان عليه السلام نقل شده است : آنَسُ شَى ءٍ الرّوحُ تَكونُ فِى الجَسَدِ وَ أوحَشُ شَى ءٍ الجَسَدُ تُنزَعُ مِنهُ الرّوحُ . [٢] مأنوس ترين چيز، روح در درون تن است و وحشتناك ترين چيز، تنى است كه روح از آن كنده مى شود . بر اين اساس ، احاديث اسلامى ، دل بستگى هاى ناپايدار انسان را به گونه اى جهت مى دهند و هدايت مى نمايند كه ضمن تأمين نيازهاى مادّى و موقّت ، جدايى از آنها خطرناك نباشد .

٣ . ارزشمندترين اُنس

بهترين و پايدارترين دوستى كه انسان مى تواند با او اُنس بگيرد و به او دل بستگى پيدا كند ، خداوند متعال است ، چنان كه از پيامبر خدا روايت شده است كه مى فرمايد : لا يَستَوحِشُ مَن كانَ اللّهُ أنيسَهُ . [٣] كسى كه خداوند، مونس اوست، احساس [تنهايى و] ترس نمى كند .

[١] الدعوات : ص ٢٤٠ ح ٦٧٢ ، بحار الأنوار : ج ٨٢ ص ١٧٢ ح ٦ . [٢] از امام صادق عليه السلام در تبيين سپاهيان عقل و جهل آمده است : «و الاُلفة و ضِدُّها الفُرقَةُ ؛ و الفت كه ضدّ آن ، فرقت است» (دانش نامه عقايد اسلامى : ج ١ ص ٣٤٠) . [٣] الزهد ، ابن حنبل : ص ٥٢ ، الدرّ المنثور : ج ٥ ص ٦٤٩ . [٤] ر . ك : ص ٤٥٠ ح ٢ .