«همانا او (شيطان) بر كسانى كه ايمان آورده اند و بر پروردگارشان توكّل مى كنند ، سلطه اى ندارد . تسلّط او ، تنها بر كسانى است كه او را سرپرست خود مى گيرند و [نيز] بر آنان كه به او (خدا) شرك مى ورزند» .ر . ك : نساء : آيه ١١٨ ـ ١١٩ ، نحل : آيه ٦٣ .

حديث

٦٥١.امام على عليه السلام ـ در نكوهش پيروان شيطان ـ :شيطان را اساس كار خود قرار دادند . شيطان هم آنان را همدست خويش ساخت . پس در سينه هايشان تخم گذاشت و جوجه بر آورد ، در دامن هاى آنان نشو و نما يافت ، با چشمانِ آنان نگاه كرد ، با زبان هايشان سخن گفت ، آنان را دچار لغزش كرد ، و خطا را در نظرشان زيبا نمود ، همانند كسى كه شيطان در قدرت او شريك گردد و از زبان او ، سخن باطل راند .

٦٥٢.امام على عليه السلام : پس خداوند ، محمّد صلى الله عليه و آله را به حق بر انگيخت تا بندگانِ او را از پرستش بتان ، به پرستش او و از طاعت شيطان ، به طاعت او در آورد ، به وسيله قرآنى كه روشن و استوارش بداشت تا بندگان ، پروردگار خود را كه نمى شناختند ، بشناسند و به او كه انكارش مى كردند ، اقرار كنند ، و او را كه نفى مى كردند ، اثبات كنند .