دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٧
٦٠٤.امام على عليه السلام : مؤمن از كژى و ناسازى ، به دور است .
٦٠٥.امام على عليه السلام : مؤمن ، دنيا ميدان مسابقه اوست و عمل ، همّ و غم او و مرگ ، ارمغانش ، و بهشت ، جايزه اش .
٦٠٦.امام على عليه السلام : مؤمن به كسى كه دشمن مى دارد ، ستم نمى كند و براى كسى كه دوست مى دارد ، مرتكب گناه نمى شود و اگر به او ستم شود ، شكيبايى مى كند تا آن كه خداوند عز و جل انتقامش را بگيرد .
٦٠٧.امام على عليه السلام : مؤمن از خرد كامل و بردبارىِ شايان ، برخوردار و به خوبى ها راغب و از بدى ها گريزان است .
٦٠٨.امام على عليه السلام : مؤمن در پنج نور ، غوطه مى خورد : ورودى اش نور است ، خروجى اش نور است ، علمش نور است ، سخنش نور است ، و چشم اندازش در روز قيامت ، نور است .
٦٠٩.امام على عليه السلام : مؤمن ، خويَش زهدورزى است ، همّتش ديندارى ، عزّتش قناعت ، و تلاشش براى آخرتش . كارهاى نيكش بسيار است و درجاتش بلند ، و رهايى و نجاتش ، نزديك .
٦١٠.امام على عليه السلام : مؤمن ، به دنيا با ديده عبرت مى نگرد ، از آن به اندازه رفع نياز مى خورد ، و در آن با گوش دشمنى و نفرت مى شنود .