دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨١
٥٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده چنان كه بايد ، سزامند ايمان ناب نمى شود ، مگر آن گاه كه مهر و كين ورزىِ او ، براى خداوند متعال باشد . پس هر گاه براى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مهر ورزد و براى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ كين ورزد ، آن گاه ، سزامند دوستى از جانب خداست .
٥٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : برترين ايمان[١] نزد خداوند عز و جل ، ايمانى است كه در آن شك نباشد ، و جهادى كه در [غنايم] آن كژدستى نشود ، و حجّى كه پذيرفته گردد .
٥٨٩.مسند ابن حنبل ـ به نقل از معاذ ـ :از پيامبر خدا در باره برترين ايمان پرسيد[م] . فرمود : «برترين [مرتبه] ايمان ، آن است كه دوستى و دشمنى ات ، براى خدا باشد و زبانت را در ذكر خدا به كار گيرى» . پرسيد[م] : ديگر چه ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «و اين كه براى مردم ، همان را بپسندى كه براى خود مى پسندى و آنچه را بر خود نمى پسندى ، براى آنان نيز نپسندى ، و اين كه زبان به خير بگشايى و يا خاموش بمانى» .
٥٩٠.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عمرو بن عبسه ـ :نزد پيامبر خدا رفتم ... و گفتم : ايمان چيست؟ فرمود : «شكيبايى و بزرگوارى» .
٥٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از سه كار عار نداشته باشد ، او مؤمن واقعى است : خدمت به خانواده ، نشستن با فقيران ، و غذا خوردن با خدمتكار . اين كارها از نشانه هاى مؤمنانى است كه خداوند در كتابش ، در وصف آنان فرموده است : «آنان ، همان مؤمنان راستين اند» .
[١] در صحيفة الإمام الرضا عليه السلام (ص ٨٣ ح ٨) ، به جاى «برترين ايمان» ، «برترين اعمال» آمده است .