٣٢٧.امام على عليه السلام : بنده هرگز حقيقت ايمان را كامل نمى گرداند ، مگر آن گاه كه دينش را بر هوس خود برگزيند ، و هرگز به هلاكت در نمى افتد ، مگر آن گاه كه هوس خود را بر دينش برگزيند .

٣٢٨.امام على عليه السلام : سه خصلت است كه هر كس داراى آنها باشد ، ايمانش كامل است : خارج نشدن از جادّه عدالت به هنگام خشم و خشنودى ، ميانه روى به هنگام نادارى و توانگرى ، و هم اندازه بودنِ بيم و اميد .

٣٢٩.امام على عليه السلام : نيكى كردن به آن كه بدى كرده ، از كامل بودن ايمان است .

٣٣٠.امام على عليه السلام ـ در دعاى ايشان در قنوت نماز وَتْر ـ :بار خدايا! تو مقصد و اميد و خواست و مطلوب نهايىِ من هستى . معبود من! ايمان كامل و يقين تام و توكّل صادقانه بر تو و خوش گمانى به تو را از تو درخواست مى كنم .

٣٣١.امام على عليه السلام : محبوبم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود كه هنگام ختم قرآن ، اين دعا را بخوانم : «بار خدايا! خاكسارىِ خاكساران و اخلاص اهل يقين و همراهى با نيكان و سزامندى [درك] حقايق ايمان را از تو درخواست مى كنم» .

٣٣٢.الأمالى ، صدوق ـ به نقل از اصبغ بن نباته ـ :از امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد : «از پيامبر خدا در باره اوصاف مؤمن پرسيدم . ايشان سرش را پايين انداخت و سپس سر برداشت و فرمود : در مؤمنان ، بيست خصلت هست كه در هر كس وجود نداشته باشد ، ايمان او كامل نيست . اى على! مؤمنان ، آنان اند كه در نماز [جماعت] حاضر مى شوند ؛ در زكات دادن مى شتابند ؛ حجّ خانه محترم خدا را به جا مى آورند ؛ در ماه رمضان ، روزه مى دارند ؛ بينوا را اطعام مى كنند ؛ دست نوازش بر سر يتيم مى كشند ؛ ناخن هاى خود را تميز نگه مى دارند ؛ اِزار مى پوشند ؛ همانان كه هر گاه سخن بگويند ، دروغ نمى گويند ؛ هر گاه وعده دهند ، خلف وعده نمى كنند ؛ هر گاه به آنان امانتى سپرده شود ، خيانت نمى كنند ؛ هر گاه سخن بگويند ، راست مى گويند ؛ پارسايان شب و شيران روزند ؛ روزها روزه دارند ؛ شب ها به عبادت مى پردازند ؛ نه همسايه اى را مى آزارند و نه همسايه اى به سبب آنها آزار مى بيند ؛ كسانى هستند كه بر زمين ، آرام گام مى زنند ؛ به بيوه زنان كمك مى رسانند ؛ در تشييع جنازه شركت مى كنند . خداوند ، ما و شما را از تقواپيشگان قرار دهد! » .[١]

[١] كنايه از اين كه صفت بيستم مؤمنان ، تقواست .