٢٢٢.امام باقر عليه السلام ـ در باره اين سخن خداوند متعال :اينان ، اهل بدعت ها و شُبَهات و شهوات هستند كه خداوند ؛ [نخست] آنان را روسياه مى كند و سپس او را ديدار مى كنند . «بگو : آيا شما را از زيانكارترينِ شما آگاه كنم ؟ آنان كه كوشششان در اين زندگى ، گم شده است ؛ ولى خود مى پندارند كه كار نيك مى كنند» ـ :

٢٢٣.امام باقر عليه السلام ـ در باره اين سخن خداوند متعال :مقصود ، نصرانيان و كشيشان و راهبان و مسلمانان پيرو شبهات و گرايش ها[ى فرقه اى] و حَروريه (خوارج) و بدعت گذاران اند . «و كيست گم راه تر از كسى كه هوس خويش را پيروى كند ، بى هيچ ره نمودى از جانب خدا؟!» ـ :

٢٢٤.امام صادق عليه السلام ـ در باره اين سخن خداى متعال :يعنى كسى كه رأى خود را دين مى شمرد .

٢٢٥.الكافى ـ به نقل از ابن ابى نصر ، از امام ابو الحسن (رضا) عليه السلام ـدر باره اين سخن خداى متعال : «و كيست گم راه تر از كسى كه هوس خويش را پيروى كند ، بى هيچ ره نمودى از جانب خدا؟!» ـ : يعنى كسى كه در دين ، از رأى خود پيروى كند و هيچ پيشوايى از پيشوايانِ راه راست ، نداشته باشد .[١] ـ درباره اين سخن خداوند متعال : «و كيست گم راه تر از كسى كه هوس خويش را پيروى كند ، بى هيچ ره نمونى از جانب خداوند؟!» ـ :

٢٢٦.بصائر الدرجات ـ به نقل از محمّد بن فُضَيل از امام ابو الحسن عليه السلاميعنى در دينش ، طبق رأى خود عمل كند ، بى ره نمودى از سوى پيشوايان هدايت .

٢٢٧.امام على عليه السلام : سرآغاز پيدايش فتنه ها ، پيروى از هوس هاست و بدعت نهادن احكامى كه در آنها با كتاب خدا مخالفت مى شود و در راهِ [عمل به ]آنها ، گروهى ، بر خلاف دين خدا ، سرپرستىِ گروهى ديگر را مى پذيرند .

[١] مقصود از «ابو الحسن» در اين جا، ممكن است امام كاظم عليه السلام يا امام رضا عليه السلام باشد .