دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧١
ب ـ ستم
قرآن
«بلكه اين [قرآن] ، آياتى است روشن در سينه هاى كسانى كه به آنان دانش داده شده است . آيات ما را [كسى] جز ستمكاران ، انكار نمى كند» .
«و آنها [آيات ما] را ـ با آن كه جان هايشان بدانها يقين داشت ـ [تنها] از سرِ ستم و سركشى ، انكار كردند . پس بنگر كه فرجام تباهكاران ، چگونه بوده است » .
«ما مى دانيم كه آنچه آنها مى گويند ، تو را اندوهناك مى سازد . آنان تو را تكذيب نمى كنند ؛ بلكه اين ستمكاران ، آيات خدا را انكار مى كنند» .
حديث
٢١٥.تفسير الطبرى ـ به نقل از ابو صالح ـ :جبرئيل عليه السلام روزى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله ـ كه اندوهگين نشسته بود ـ آمد و پرسيد : چرا اندوهگينى؟ پيامبر خدا فرمود : «اينها مرا دروغزن شمردند» . جبرئيل عليه السلام به ايشان گفت : آنان تو را دروغزن نمى شمارند . آنها مى دانند كه تو راستگويى ؛ «بلكه اين ستمكاران ، آيات خدا را انكار مى كنند» .
٢١٦.امام على عليه السلام : ابو جهل به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت : ما تو را دروغزن نمى شماريم ؛ بلكه آنچه را آورده اى ، دروغ مى دانيم . پس خداوند ، اين آيه را فرو فرستاد : «آنان تو را دروغزن نمى شمارند ؛ بلكه اين ستمكاران ، آيات خدا را انكار مى كنند» .ر . ك : ص ١٦٩ ح ٢١٤ .