«خدا كسانى را كه ايمان آورده اند، در زندگى دنيا و در آخرت ، با سخن استوار ، ثابت مى گرداند و ستمگران را بى راه مى گذارد، و خدا هر چه بخواهد ، انجام مى دهد» .

حديث

٢٠٠.الكافى ـ به نقل از مفضّل جُعفى ـ :به امام صادق عليه السلام گفتم : قربانت گردم ! [حال كه ايمان ، گاهى پايدار است و گاهى عاريتى ،] پس ، از كجا دانسته مى شود كه چه كسى از ايشان نجات مى يابد ؟ فرمود : «كسى كه كردارش با گفتارش سازگار باشد ، اين خود ، گواه بر نجاتْ يافتن اوست و كسى كه كردارش با گفتارش سازگار نباشد ، ايمانش عاريتى است» .

٢٠١.الكافى ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ :از امام صادق عليه السلام در باره ايمان پرسيدم . فرمود : «[ايمان ، عبارت است از] شهادت دادن به اين كه معبودى جز خداى يگانه نيست و اقرار كردن به آنچه [كتاب و پيامبر كه]از نزد خدا آمده و پذيرش آن در دل» . گفتم : مگر شهادت دادن ، عمل نيست ؟ فرمود : «چرا» . گفتم : عمل ، جزء ايمان است ؟ فرمود : «آرى . ايمان جز با عمل نيست و عمل ، جزء ايمان است . ايمان جز با عمل ، پايدار نمى شود» .