دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١١
١٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده شيرينى ايمان را نمى چشد ، تا آن گاه كه به تقدير، چه نيك و چه بدش ، و چه شيرين و چه تلخش ، ايمان بياورد .
١٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : انسان ، شيرينى ايمان را در دلش نمى يابد ، مگر آن گاه كه برايش مهم نباشد چه كسى دنيا را خورد .
١٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شيرينى ايمان به دل هيچ كس وارد نمى شود ، مگر آن كه پاره اى سخنان را از ترس دروغ بودن ، ترك گويد ، اگر چه [در واقعْ ]راست باشند ، و برخى مجادلات را ترك گويد ، هر چند حق با او باشد .
١٤٠.امام على عليه السلام : چگونه شيرينى ايمان را بچشد كسى كه از حق مى رنجد؟!
١٤١.امام على عليه السلام : بنده طعم ايمان را نمى يابد ، مگر آن كه دروغ گفتن را ، به شوخى يا جدّى ، ترك گويد .
١٤٢.امام على عليه السلام : انسان ، حقيقت ايمان را نمى چشد ، مگر آن گاه كه سه خصلت در او وجود داشته باشد : فهم در دين ، شكيبايى در برابر سختى ها ، و حسابگرى در معاش .
١٤٣.امام صادق عليه السلام : امير مؤمنان مى فرمود : «هيچ بنده اى طعم ايمان را در نمى يابد ، مگر آن گاه كه بداند آنچه به او رسيده است ، نمى شده نرسد و آنچه به او نرسيده است ، ممكن نبوده كه برسد ، و اين كه زيان رسان و سودبخش، تنها خداوند عز و جل است و بس» .
١٤٤.امام صادق عليه السلام : بر دل هاى شما حرام است كه شيرينىِ ايمان را بچشند، مگر آن گاه كه به دنيا بى رغبت شوند .