٢٢١١.كامل الزيارات ـ به نقل از على بن اَسباط كه حديث را به امام صادق: هنگامى كه به نجف مى آيى ، دو قبر مى بينى : قبرى بزرگ و قبرى كوچك . قبر بزرگ ، قبر امير مؤمنان عليه السلام است و قبر كوچك ، [محلّ دفن] سرِ حسين بن على عليه السلام است .

٢٢١٢.الكافى ـ به نقل از يزيد بن عمر بن طلحه ـ: امام صادق عليه السلام در حيره [١] به من فرمود : «آيا آنچه را به تو وعده دادم ، نمى خواهى ؟» . گفتم : چرا . مقصود امام عليه السلام ، رفتن به قبر سوى امير مؤمنان ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ بود . امام عليه السلام و [فرزندش]اسماعيل ، سوار شدند و من نيز همراه آنان ، سوار شدم . رفتيم تا به ثَويّه ، جايى در نزديكى كوفه و ميان حيره و نجف ـ كه پر از درّ نجف بود ـ ، رسيديم . امام عليه السلام و اسماعيل ، فرود آمدند و من نيز با آن دو ، فرود آمدم . امام عليه السلام نماز خواند و اسماعيل ، نماز خواند و من نيز نماز خواندم . امام عليه السلام به اسماعيل فرمود : «برخيز و بر جدّت حسين عليه السلام ، سلام بده» . گفتم : فدايت شوم ! آيا حسين در كربلا نيست ؟ فرمود : «چرا ؛ امّا هنگامى كه سرش را به شام بردند ، يكى از وابستگان ما ، آن را ربود و در كنار امير مؤمنان عليه السلام به خاك سپرد» .

[١] شهرى در سه ميلى كوفه كه نزديك جايى به نام نجف بوده و اكنون ، نجف ناميده مى شود (ر . ك : نقشه شماره ٤ در پايان جلد ٥) .