٢٢٦٢.الأخبار الطّوال : عمر بن سعد، تا دو روز پس از كشتن حسين عليه السلام [در كربلا] توقّف كرد و سپس به لشكر ، اعلانِ حركت داد ... و نيز فرمان داد تا زنان ، خواهران و دختران و خَدَم و حَشَم حسين عليه السلام را در كجاوه هاى پرده دار، بر روى شتران ببرند .

٢٢٦٣.الملهوف : عمر بن سعد ـ كه خدا ، لعتنش كند ـ ، سرِ حسين عليه السلام را ـ كه بر او درود و سلام باد ـ در همان روز عاشورا، همراه خولى بن يزيد اَصبَحى و حُمَيد بن مسلم اَزْدى به سوى عبيد اللّه بن زياد ، روانه كرد . او فرمان داد تا سرِ بقيّه ياران و خاندان حسين عليه السلام را از تن ، جدا كنند و آنها به وسيله شمر بن ذى الجوشن ـ كه خدا ، لعنتش كند ـ و قيس بن اشعث و عمرو بن حَجّاج ، روانه شدند . آنان ، سرها را آوردند تا به كوفه رسيدند . ابن سعد ، بقيّه روز عاشورا و تا ظهر روز بعد را توقّف كرد و سپس با بازماندگان خانواده حسين عليه السلام حركت نمود و همسران امام عليه السلام را بر پارچه اى روى تخته و بر كوهانِ شتران بى جهاز و بى پوشش نشاند و با سرِ برهنه ميان دشمنان حركت داد ، در حالى كه آنان ، امانت بهترينِ پيامبران بودند ، و آنان را به سانِ اسيران ترك و روم ، در بند غم و مصيبت راندند و چه خوبْ گفته است : {٠ بر پيامبرِ برانگيخته از ميان بنى هاشم ، درود مى فرستند و با پسر او مى جنگند . چه شگفت است اين! ٠}

٢٢٦٤.تاريخ الطبرى ـ به نقل از هشام ـ: عمر بن سعد ، همه روز عاشورا و نيز فردا را [تا ظهر]توقّف كرد و سپس به حُمَيد بن بُكَيرِ اَحمَرى فرمان داد تا براى حركت به كوفه ، جار بزند و دختران و خواهران و كودكانِ همراه حسين عليه السلام و نيز زين العابدين عليه السلام را ـ كه بيمار بود ـ ، با خود برد .