شريفش ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ دفن گرديد و عمل شيعيان هم ناظر به همين نكته است . [١] در الإقبال نيز آمده است : بدان كه به باز گرداندن سر مولاى ما حسين ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ به بدن شريفش ، قرآنِ بزرگ و والا ، گواهى مى دهد ، آن جا كه خداوند عز و جل فرموده است : « وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَ تَا بَلْ أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ؛ [٢] گمان مبر كه كشتگان در راه خدا ، مردگان اند ؛ بلكه زنده اند و در پيشگاه پروردگارشان روزى داده مى شوند» . [٣] البتّه استدلال او به اين آيه ، صحيح به نظر نمى رسد ؛ امّا آنچه به طايفه اماميّه نسبت داده ، از قُرطُبى [٤] و مَناوى [٥] نيز نقل شده است ؛ [٦] ليكن علّامه مجلسى مى گويد : مشهور در ميان علماى شيعه ، اين است كه سر امام حسين عليه السلام با بدنش دفن شده و امام زين العابدين عليه السلام آن را به كنار جسد ، برگردانده است . اخبار فراوانى هم نقل شده كه سرِ مبارك ، در كنار قبر امير مؤمنان عليه السلام دفن شده است . [٧] سيّد مرتضى قدس سره نيز در پاسخ اين سؤال كه : «آنچه روايت شده كه سر امام حسين عليه السلام را به شام بردند ، صحيح است يا نه؟» ، مى گويد :

[١] ر.ك : ص ٥٣ ح ٢٢٢١ .[٢] آل عمران : آيه ١٦٩ .[٣] الإقبال : ج ٣ ص ٩٨ .[٤] شيعيان مى گويند : سر ، چهل روز پس از شهادت ، به بدن در كربلا برگردانده شد و آن ، روز مشهورى در ميان آنهاست و زيارت در آن روز را «زيارت اربعين» مى نامند (التذكرة ، قرطبى : ج ٢ ص ٢٤٥) .[٥] شيعيان مى گويند : سر ، پس از شهادت ، به بدن در كربلا باز گردانده شد (فيض القدير ، مناوى : ج ١ ص ٢٠٥) .[٦] در شرح شهاب الدين احمد بن حجر عسقلانى بر الهمزيّة فى مدح خير البريّة (ص ٢٧١) ، اين چنين آمده است : نيز گفته شده كه [سر حسين عليه السلام]پس از گذشت چهل روز از كشته شدنش ، به جسد ايشان ، برگردانده شد .[٧] بحار الأنوار : ج ٤٥ ص ١٤٥ .