٢٤٠٢.الفتوح ـ پس از يادكرد سخنرانى امام زين العابدين عليه الس: هنگامى كه يزيد ، نمازش را به پايان برد ، فرمان داد كه خانه اى را براى على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام و برادران و عمّه هايش ـ كه خشنودى خدا بر آنان باد ـ ، آماده كنند . آنان ، در آن خانه فرود آمدند و چند روزى در آن ماندند و به گريه و نوحه خوانى بر حسين عليه السلام پرداختند .

٧ / ١٥

پيشنهاد كُشتن امام زين العابدين عليه السّلام

٢٤٠٣.مثير الأحزان ـ از امام زين العابدين عليه السلام ـ: يزيد گفت : اى شاميان ! در باره اينان ، چه نظرى داريد ؟ مردى گفت : هرگز از سگِ بد ، بچّه اى نگاه مدار! نُعمان بن بشير به يزيد گفت : كارى را بكن كه اگر پيامبر خدا ، آنان را در اين وضعيت مى ديد ، با ايشان مى كرد .

٢٤٠٤.البداية و النهاية : روايت شده كه يزيد ، در كار اسيران ، با مردم، مشورت كرد و مردانى از آنان ـ كه خدا ، زشتْ رويشان گردانَد ـ گفتند : ... على بن الحسين (زين العابدين) را بكُش تا از فرزندان حسين ، هيچ كس نمانَد! يزيد ، ساكت شد و نعمان بن بشير گفت : اى امير مؤمنان ! با آنان ، همان گونه عمل كن كه اگر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آنان را به اين حال مى ديد ، با ايشان مى كرد . يزيد ، براى آنان دل سوزانْد و آنان را به حمّام فرستاد و لباس و هدايا و خوراك برايشان قرار داد و در خانه اش جايشان داد .