٢٣٤٠.بستان الواعظين : حسين عليه السلام زمانى كه كشته شد ، آب خواست ، ولى به او ندادند و با زبان تشنه ، كشته شد و نزد خدا رفت و خداوند ، او را از نوشيدنى بهشتى ، سيراب ساخت . او را آن چنان ، سر بُريدند و خانواده اش را به اسارت بردند و در حالى سرهايشان باز بود ، با مَركب هاى بدون جهاز و پالان ، حركتشان دادند ، تا وارد دمشق شدند ، در حالى كه سرِ حسين عليه السلام ، در ميانشان بر بالاى نيزه بود . هرگاه يكى از آنان با ديدن سر مى گريست ، نگهبانان ، او را با تازيانه مى زدند . اهل ذمّه ، در بازار دمشق براى تماشاى آنان ، صف كشيده بودند و به صورتشان ، آب دهان مى انداختند تا اين كه بر درِ كاخ يزيد ، متوقّف شدند . يزيد ، دستور داد تا سر حسين عليه السلام را بر در بياويزند ، در حالى كه خانواده امام عليه السلام در اطرافش بودند . همچنين ، نگهبانانى را بر آن گماشت و دستور داد كه : هرگاه يكى از آنان گريست ، او را بزنيد . آنان ، همچنان ماندند ، در حالى كه سر حسين عليه السلام در ميان آنها به مدّت نه ساعت ، در روز آويزان بود . اُمّ كلثوم ، سرش را بلند كرد و سرِ حسين عليه السلام را ديد و گريست و گفت : اى پدر بزرگ (منظورش پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود)! اين ، سرِ حبيب تو حسين است كه آويزان شده است . سپس گريست . يكى از نگهبانان ، دستش را بالا برد و به صورت اُمّ كلثوم زد كه به تمامى صورت او آسيب زد . در دَم ، دست نگهبان ، از كار افتاد . در همين باره ، اَزْدى مى گويد : {٠ هلاك شدند گروهى سر در گم كه اسيران جنگى شان ، خاندان محمّد صلى الله عليه و آله بود ٠} {٠ همان گونه كه منحرفان با گوساله هايشان هلاك شدند و در پى آن ، در دين يهود ، گرفتار لعن گرديدند . ٠} {٠ موسى عليه السلام و عيسى عليه السلام ، به محمّد صلى الله عليه و آله بشارت داده بودند كه بر او باد سلام خدا از سوى شب زنده دار! ٠} {٠ اى امّت اسلام ، اى امّتى كه خداوند ، هدايت پذيرانِ ما را با پيامبر صلى الله عليه و آله هدايت كرد! ٠} {٠ لباس هاى فرزندان پيامبر صلى الله عليه و آله را اگر ببينى كه فرزندان لعن شدگان ، با زور كَنْدند ٠} {٠ و در بازار دمشق ، آب دهان به صورتشان انداختند . جانم به فدايشان و هر چه كه دارم! ٠} {٠ اى حبيب من! اشك هايم تمام نمى شود و شعله هاى عشقم به حسين ، فروكش نمى كند . ٠}