٣٠٨.المعجم الكبير ـ به نقل از عمر بن على ، از امام على عليه السلامپيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «روز قيامت ، من و فاطمه و حسن و حسين و نيز هر كس كه ما را دوست دارد ، گِرد هم هستيم ، مى خوريم و مى آشاميم تا خداوند ميان بندگان ، جدايى بيندازد» . اين حديث ، به مردى از مردم رسيد و در باره آن پرسيد و من هم به او گفتم . گفت : پس عرضه اعمال و محاسبه ، چه مى شود ؟ به او گفتم : صاحب ياسين را چه مى گويى كه همان موقع [ ـِ شهادت و بدون اين كارها] به بهشت در آمد ؟ [١]

٣٠٩.الغيبة ، طوسى ـ به سندش ، از امام على عليه السلام ، از پيامبر خ: هر كس را خوش آيد كه خداى عز و جل را ايمن و پاكيزه و بدون هراسِ بزرگ (قيامت) ديدار كند ، بايد تو را ولىّ خود بگيرد و نيز دو پسرت حسن و حسين را و على بن الحسين ، محمّد بن على ، جعفر بن محمّد ، موسى بن جعفر ، على بن موسى ، محمّد ، على ، حسن و سپس مهدى را كه آخرينِ ايشان است .

٣١٠.كامل الزيارات ـ به نقل از عبد العزيز ، از امام على عليه السلام: پيامبر صلى الله عليه و آله مى فرمود : «اى على ! اين دو جوان (يعنى حسن و حسين) ، دوست داشتن هر كس ديگر را براى هميشه از ياد من برده اند . خدايم فرمانم داده كه آن دو را دوست بدارم و دوستدارشان را نيز دوست بدارم» .

[١] مقصود از صاحب ياسين ، شخصِ ياد شده در سوره ياسين يا همان حبيب بن اسرائيل نجّار است كه از دورترين جاى شهر به شتاب آمد و چون به حمايت از پيامبرانِ وارد شده به شهر پرداخت ، به وسيله كافرانْ شهيد شد و قرآن ، نقل مى كند كه به او گفته شد : «به بهشت در آى» .