دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٧
٦٣.تهذيب الأحكام ـ به نقل از صفوان بن مهران ـ: امام صادق عليه السلام در زيارت اربعين فرمود : «سلام بر حسين مظلوم و شهيد ! سلام بر اسير غم ها و كشته اشك ها !» .
٦٤.كامل الزيارات ـ به نقل از عبد الخالق بن عبد ربّه ـ: امام صادق عليه السلام در باره اين سخن خداى متعال : «پيش از وى ، همنام او را نيافريده بوديم» فرمود : «مقصود ، حسين بن على و يحيى بن زكريّا هستند كه هيچ كس پيش از آن دو ، اين نام ها را نداشتند و آسمان ، جز بر آن دو ، بر كسى چهل روز نگِريست» . گفتم : گريه آسمان ، چگونه بود؟ فرمود : «[ خورشيد ،] سرخْ طلوع مى كرد و سرخ غروب مى كرد» .
٦٥.المناقب ، ابن شهرآشوب : نام او «حسين» و در تورات ، «شَبير» و در انجيل ، «طاب» بوده است .
٦٦.كامل الزيارات ـ به نقل از حنّان بن سَدير ، از امام صادق عليه ال: هنگامى كه از ايشان پرسيدند : در باره زيارت حسين عليه السلام چه مى فرمايى؟ ـ : زيارتش كن و [در حقّ او ]جفا نكن كه او ، سالار شهيدان و سَرور جوانان بهشتى و همانند يحيى بن زكريّاست و آن دو هستند كه آسمان و زمين ، بر ايشان گريست .
٦٧.دلائل الإمامة : كنيه اش ابو عبد اللّه و لقبش سِبط [١] است و اوست شهيد ، رشيد ، طيّب (پاكيزه) ، وفىّ (وفادار) ، در پى رضايت خدا ، راه نما به خود خدا ، پاك قرار داده شده ، سيّد (سَرور) ، مبارك ، نيك ، نوه پيامبر خدا ، يكى از دو سَرور جوانان بهشتى ، و يكى از دو نگه دارنده خشم خويش .
[١] سبط : نوه دخترى . مقصود ، نوه دخترى پيامبر صلى الله عليه و آله است .