فخر الدين بن محمّد على بن احمد طُرَيحى (م ١٠٨٥ ق) ، مؤلّف مجمع البحرين ، مجموعه اى از احاديث و مراثى در باره امام حسين عليه السلام و برخى ديگر از امامان را گرد آورد و به قصد گرياندن مؤمنان و تشويق به سوگوارى، آنها را به صورت جُنگ ، سامان داد . المنتخب ، تاريخ نگارىِ علمىِ زندگى يا قيام امام حسين عليه السلام نيست و اكثر مطالب آن ، بدون ذكر مأخذ و احاديث آن نيز به صورت مُرسَل است و سَره و ناسَره در آن به هم در آميخته است . از اين رو ، آن را متناسب با هدف و شيوه مؤلّف ، المجالس الطُّريحيّة و يا المجالس الفخريّة نيز ناميده اند . ضعف ديگر كتاب ، اختلافات موجود در نسخه هاى متفاوت آن است كه مى تواند نشانگر تصرّفات بعدى در آن باشد . [١] محدّث نورى ، المنتخب طريحى را مشتمل بر مطالب موهون و غير موهون مى داند [٢] و ميرزا محمّد ارباب قمى ، وجود مسامحات فراوان را در آن ، گوشزد كرده و روايات مختصّ آن را معتبر ندانسته است . [٣] برخى مطالب ضعيف كتاب ، قابل ترديد و رد هستند كه خوانندگان را به ديدن آنها ارجاع مى دهيم . [٤]

٥ . مُحْرِق القلوب

مُحْرِقُ القلوب ، نوشته ملّا مهدى نراقى (م ١٢٠٩ ق) است. او با اقتباس از روضة الشهدا ،

[١] ر. ك : سخن شيخ آقا بزرگ تهرانى در الذريعة (ج ٢٢ ص ٤٢٠ ش ٧٦٩٦) .[٢] لؤلؤ و مرجان : ص ٢٨٧ .[٣] اربعين حسينيّه : ص ٦٤ .[٤] مانند : كشته شدن بيش از ده هزار سواره در عاشورا (المنتخب، طريحى: ص ٤٥٠) ، مخلوط بودن سه جريان شهادت حضرت عبّاس عليه السلام و آب آوردن براى طفل ابا عبد اللّه عليه السلام و شهادت على اكبر (ص ٤٣١) و ... .