٣٤٠.الأمالى ، صدوق ـ به نقل از ابن عبّاس ، در يادكرد بيمارى پيامبر خ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله [از خانه ]بيرون آمد و نمازى كوتاه با مردم خواند . سپس فرمود : «على بن ابى طالب و اُسامة بن زيد را برايم فرا بخوانيد» . آن دو آمدند و پيامبر صلى الله عليه و آله يك دستش را بر ميان گردن و شانه على عليه السلام و دست ديگرش را بر اسامه نهاد و فرمود : «مرا نزد فاطمه ببريد» . آن دو ، پيامبر صلى الله عليه و آله را نزد فاطمه عليهاالسلام بردند تا آن كه پيامبر صلى الله عليه و آله سرش را در دامان او نهاد [و شنيد] حسن و حسين عليهماالسلام با گريه و ناله مى گفتند : جانمان فداى جان تو ، و صورتمان سپر روى تو ! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اى على! اينان چه كسانى اند؟» . على عليه السلام گفت : اين دو ، پسرانت حسن و حسين هستند . پيامبر صلى الله عليه و آله دست در گردن آنها انداخت و هر دو را بوسيد .

٣٤١.نهج البلاغة : امام على عليه السلام ـ در بخشى از سخنش در جنگ صِفّين ، هنگامى كه پسرش: اين پسر را برايم نگاه داريد تا خانه خرابم نكند ، كه به هيچ روى ، مرگ اين دو (يعنى حسن و حسين عليهماالسلام) را نمى توانم ببينم تا نسل پيامبر صلى الله عليه و آله از طريق آنها دوام يابد.